Arbeidsbelastingen in Taiwan

Taiwan hanteert een progressief belastingsysteem voor inkomsten van particulieren, naast verplichte socialezekerheidsbijdragen die betrekking hebben op ziektekostenverzekering, arbeidsongevallenverzekering en pensioenen. Werkgevers spelen een cruciale rol in dit systeem door inkomstenbelasting in te houden op werknemerssalarissen en bij te dragen aan verschillende socialezekerheidsfondsen namens hun medewerkers. Het begrijpen van deze verplichtingen is essentieel voor een conforme bedrijfsvoering binnen het land. Het belastingjaar in Taiwan valt samen met het kalenderjaar, dat loopt van 1 januari tot 31 december.

Naleving van de Taiwanese belastingregels omvat het navigeren door diverse vereisten, waaronder het nauwkeurig berekenen van belastbaar inkomen, tijdige inhouding en betaling van belastingen, en correcte rapportage aan de relevante autoriteiten. Zowel werkgevers als werknemers hebben specifieke verantwoordelijkheden met betrekking tot inkomstenbelasting en socialezekerheidsbijdragen, die bedoeld zijn om openbare diensten en sociale welzijnsprogramma's te financieren.

Verplichtingen van werkgever op het gebied van socialezekerheid en loonbelasting

Werkgevers in Taiwan zijn verplicht bij te dragen aan verschillende socialezekerheidsprogramma's voor hun werknemers. De belangrijkste programma's omvatten National Health Insurance (NHI), Labor Insurance (LI) en het Labor Pension System (LPS). De bijdragen en berekeningsgrondslagen variëren per programma.

National Health Insurance (NHI)

NHI is verplicht voor alle inwoners, inclusief werknemers. De bijdragen worden gedeeld tussen de werknemer, werkgever en de overheid. De bijdrage van de werkgever vormt een aanzienlijk deel. De bijdrage wordt berekend op basis van het maandelijkse verzekerde salaris van de werknemer.

Werkgeversbijdraagesnelheid: Meestal 60% van het totale bijdragepercentage.
Werknemersbijdraagesnelheid: Meestal 30% van het totale bijdragepercentage.
Overheidssbijdragesnelheid: Meestal 10% van het totale bijdragepercentage.
Totaal bijdragepercentage: Het totale percentage wordt jaarlijks vastgesteld. Ter referentie, was het totale percentage de afgelopen jaren 5,17%.
Berekeningsgrondslag: Maandelijks verzekerd salaris, met een maximum bedrag.

Labor Insurance (LI)

Labor Insurance biedt voordelen voor beroepsongevallen, algemene ongevallen, zwangerschapsverlof, invaliditeit, werkloosheid en ouderdomspensioenen. Het is verplicht voor de meeste werknemers.

Werkgeversbijdragesnelheid: Meestal 70% van het totale bijdragepercentage.
Werknemersbijdragesnelheid: Meestal 20% van het totale bijdragepercentage.
Overheidssbijdragesnelheid: Meestal 10% van het totale bijdragepercentage.
Totaal bijdragepercentage: Het totale percentage is de som van het Labor Insurance percentage en het Occupational Accident Insurance percentage. Voor referentie, was het LI percentage de afgelopen jaren 12% (inclusief 1% werkloosheidsverzekering), plus een ongevallenverzekering die varieert naar industrie en risico (gemiddeld ongeveer 0,2%).
Berekeningsgrondslag: Maandelijks verzekerd salaris, met een maximum bedrag.

Labor Pension System (LPS)

Het LPS is een systeem van defined contribution. Werkgevers moeten minimaal een vastgesteld percentage van het maandloon van de werknemer bijdragen aan hun individuele pensioenrekening. Werknemers kunnen ook vrijwillig een extra bedrag bijdragen.

Verplichte werkgeversbijdrage: Minimaal 6% van het maandloon van de werknemer.
Vrijwillige bijdragen van werknemers: Tot 6% van het maandloon van de werknemer.
Berekeningsgrondslag: Maandelijks salaris.

Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het berekenen van deze bijdragen op basis van het aangegeven salaris van de werknemer en de officiële bijdragepercentages en caps die door de relevante autoriteiten zijn vastgesteld.

Inhoudingsvereisten inkomstenbelasting

Werkgevers zijn verplicht om inkomstenbelasting in te houden op de salarissen en lonen die zij aan hun werknemers betalen. Het bedrag dat ingehouden moet worden, hangt af van de residentiestatus van de werknemer, het inkomensniveau en of ze een inhoudingsaangifteformulier hebben ingediend.

()Resident Employees:**

Voor werknemers die Taiwanese ingezetenen zijn (woont in Taiwan voor 183 dagen of meer binnen een belastingjaar), wordt de inhouding meestal berekend op basis van een inhoudingstabel of een vast percentage als de werknemer geen gebruik maakt van de tabel.

Inhoudingstabelmethode: Gebaseerd op het maandelijkse salaris, aantal afhankelijkheden, en of ze alleenstaand of gehuwd zijn, met gebruik van een progressieve tabel.
Vast percentage-methode: Werknemers kunnen ervoor kiezen om 5% vast te houden, mits hun maandloon niet boven een bepaalde drempel uitkomt. Bij overschrijding moet de inhoudingstabel worden gebruikt.

()Non-Resident Employees:**

Voor werknemers die geen Taiwanese ingezetenen zijn (woont in Taiwan voor minder dan 183 dagen binnen een belastingjaar), geldt een vast inhoudingspercentage op hun salarisinkomen.

Inhoudingpercentage: 18% op brutoloon.

Werkgevers moeten de ingehouden belastingen voor de 10e dag van de volgende maand aan de belastingautoriteiten afdragen.

Inkomstenbelastingaftrekposten en vrijstellingen

Werknemers in Taiwan kunnen hun belastbaar inkomen verminderen door diverse persoonlijke vrijstellingen en aftrekposten claimen bij het indienen van hun jaarlijkse aangifte inkomstenbelasting. Hoewel werkgevers de inhouding doen op basis van brutoloon en basisdeklaraties, wordt de uiteindelijke belastingplicht bepaald door deze aftrekposten en vrijstellingen.

Belangrijkste vrijstellingen en aftrekposten zijn onder andere:

Persoonlijke vrijstellingen: Een vast bedrag voor de belastingplichtige, de echtgenoot, en afhankelijken (kinderen, ouders, etc.).
Standaardaftrek: Een vast bedrag dat kan worden geclaimd in plaats van het itemiseren van bepaalde aftrekposten.
Specifieke aftrekposten: Inclusief giften, verzekeringspremies, medische kosten, rampenverliezen, hypotheekrente, en huurgelden (onderhevig aan limieten).
Speciale aftrekposten: Inclusief aftrek voor salarisinkomen, verlies bij onroerend goedtransacties, spaar- en beleggingsinkomsten, invaliditeit, onderwijsuitgaven, jonge kinderen, en langdurige zorg.

De specifieke bedragen voor deze vrijstellingen en aftrekposten worden jaarlijks bekendgemaakt en kunnen variëren. Ter referentie, bedragen in recente jaren waren:

Item	Bedrag (NTD) (Geschat)	Opmerkingen
Persoonlijke Vrijstelling	92.000 per persoon	Hoger voor 70 jaar en ouder
Standaard Aftrek	124.000 (Alleenstaand)	248.000 (Gehuwd, gemeenschappelijk)
Specifieke Aftrek: Salaris	207.000	Maximaal bedrag
Specifieke Aftrek: Spaar- en beleggingen	270.000	Maximale bedrag voor rente-inkomsten
Specifieke Aftrek: Onderwijs	25.000 per kind	Voor kinderen op universiteit
Specifieke Aftrek: Kleuters	120.000 per kind	Voor kinderen van 5 jaar en jonger

Deze bedragen worden door de werknemer gebruikt bij het indienen van de jaarlijkse belastingaangifte om de uiteindelijke belastingplicht te berekenen, en eventuele te veel ingehouden belasting wordt teruggev order.

Belastingnaleving en rapportagedeadlines

Werkgevers hebben specifieke deadlines voor het overmaken van ingehouden belastingen en het rapporteren van werknemersinkomens.

Maandelijkse inhoudingsbetaling: Ingehouden belastingen moeten voor de 10e dag van de maand volgend op de maand van betaling aan de belastingautoriteiten worden betaald.
Jaarlijkse inhoudingsverklaringen: Werkgevers moeten vóór eind januari elk jaar jaarlijkse inhoudingsverklaringen (Formulier 50) opstellen en indienen voor alle werknemers, waarin het totale betaalde salaris en ingehouden belasting over het voorgaande kalenderjaar worden vermeld. Werknemers ontvangen tevens een kopie van deze verklaring.
Jaarlijkse aangifte inkomstenbelasting (werknemer): Werknemers moeten tussen 1 en 31 mei elk jaar hun persoonlijke inkomstenbelastingaangifte indienen over het inkomen van het vorige kalenderjaar.

Het niet naleven van deze deadlines en vereisten kan leiden tot boetes en rente.

Bijzondere belastingregels voor buitenlandse werknemers en bedrijven

Buitenlandse personen die in Taiwan werken, worden belast op basis van hun residentiestatus.

Niet-residenten: Personen die in een belastingjaar minder dan 183 dagen in Taiwan verblijven, worden belast tegen een vast tarief van 18% op hun Taiwan-geïntegreerde salarisinkomen. Zij komen doorgaans niet in aanmerking voor persoonlijke vrijstellingen of aftrekposten.
Residenten: Personen die 183 dagen of meer in Taiwan verblijven in een belastingjaar, worden beschouwd als resident en worden belast over hun Taiwan-geïntegreerde inkomen met de progressieve belastingstarieven die toepasbaar zijn op residenten. Zij komen in aanmerking voor dezelfde persoonlijke vrijstellingen en aftrekposten als Taiwanese onderdanen.

Buitenlandse bedrijven die werknemers in Taiwan in dienst nemen, zelfs zonder een geregistreerde entiteit, kunnen de regels voor vaste inrichting activeren en hebben werkgeversverplichtingen. Het gebruik van een Employer of Record dienst kan buitenlandse bedrijven helpen bij het beheren van deze complexiteiten, door te zorgen voor naleving van de lokale arbeidswetten, loonadministratie, belastinginhoudingen en socialezekerheidsbijdragen zonder dat een juridische entiteit in Taiwan hoeft te worden opgericht. Belastingverdragen tussen Taiwan en andere landen kunnen eveneens van invloed zijn op de belastingverplichtingen van buitenlandse werknemers, en mogelijk dubbele belasting voorkomen.