Verlaat in Mexico

Het beheren van het verlof van werknemers en vakantiebeloften is een kritisch aspect van compliance en werknemerstevredenheid bij het opereren in Mexico. De arbeidswetten van het land bieden duidelijke richtlijnen over verschillende soorten verlof, zodat werknemers voldoende tijd krijgen voor rust, persoonlijke zaken, ziekte en familiegebeurtenissen. Het begrijpen van deze regels is essentieel voor werkgevers om juridische compliance te behouden en een positieve werkomgeving te bevorderen.

Mexicaanse arbeidswetgeving vereist specifieke minimale bevoegdheden voor verschillende soorten verlof, waaronder jaarlijkse vakantie, nationale feestdagen, ziekteverlof en ouderschapsverlof. Het naleven van deze vereisten is niet alleen een wettelijke verplichting, maar draagt ook bij aan effectief personeelsbeheer en het welzijn van werknemers.

Jaarlijks verlof

De Federal Labor Law (Ley Federal del Trabajo) van Mexico bepaalt minimale jaarlijkse verlofbevoegdheden op basis van het aantal jaren dienst van een werknemer bij het bedrijf. Sinds recente veranderingen is de minimale bevoegdheid voor het eerste dienstjaar aanzienlijk verhoogd. Vakantiedagen moeten achtereenvolgend worden opgenomen, met minimaal 12 dagen voor het eerste jaar.

De minimale vakantiedagen worden als volgt opgebouwd:

Jaren Dienst	Minimaal Vakantiedagen
1	12
2	14
3	16
4	18
5	20
6-10	22
11-15	24
16-20	26
21-25	28
26-30	30
31-35	32

Voor elke daaropvolgende vijf jaar dienst na de eerste vijf worden twee extra vakantiedagen toegevoegd. Werknemers hebben ook recht op een vakantie-premie (prima vacacional) die gelijk is aan ten minste 25% van hun normaal salaris voor de vakantieperiode. Vakantiedagen moeten binnen zes maanden na de anniversariemaand van de werknemer worden opgenomen.

Nationale feestdagen

Mexico erkent verschillende verplichte nationale feestdagen gedurende het jaar. Werknemers hebben doorgaans recht op een betaalde vrije dag op deze data. Als een werknemer op een verplichte feestdag moet werken, moet hij drie keer het dagloon ontvangen (zijn reguliere dagsalaris plus twee keer dat bedrag).

Verplichte nationale feestdagen voor 2026 omvatten onder andere:

Datum	Feestdag
1 januari	Nieuwjaarsdag
2 februari (maandag)	Grondwetsdag (verplaatsbare feestdag, gevierd op de eerste maandag van februari ter herdenking van 5 februari)
16 maart (maandag)	Verjaardag van Benito Juárez (verplaatsbare feestdag, gevierd op de derde maandag van maart ter herdenking van 21 maart)
1 mei	Dag van het Arbeid
16 september	Onafhankelijkheidsdag
16 november (maandag)	Revolutiedag (verplaatsbare feestdag, gevierd op de derde maandag van november ter herdenking van 20 november)
25 december	Kerstdag

Grondwetsdag, de verjaardag van Benito Juárez en Revolutiedag zijn verplaatsbare feestdagen die op een vaste weekdag (de desbetreffende maandag) worden gevierd in plaats van op een vaste datum — de bovenstaande data zijn specifiek voor 2026 en kunnen verschillen in andere jaren. Let op dat de feestdag op 1 december specifiek is voor het jaar waarin een nieuwe president wordt beëdigd.

Ziekteverlofbeleid

Werknemers in Mexico hebben recht op ziekteverlof als ze door ziekte of verwonding niet kunnen werken. Om in aanmerking te komen voor betaalde ziekteverlofuitkeringen, hebben werknemers doorgaans een medisch attest (incapacidad temporal) nodig dat wordt afgegeven door het Mexicaanse Instituut voor Sociale Zekerheid (IMSS) of een andere erkende medische instantie.

Ziekteverlof wordt over het algemeen gedekt door het IMSS, niet rechtstreeks door de werkgever, na een wachttijd. Bij veelvoorkomende ziekten betaalt het IMSS 60% van het geregistreerde salaris van de werknemer vanaf de vierde dag van incapacité. Bij werkgerelateerde verwondingen of ziekten betaalt het IMSS 100% van het geregistreerde salaris vanaf de eerste dag. De duur van het betaalde ziekteverlof hangt af van de medische beoordeling en de aard van de ziekte of verwonding. Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het zorgen dat werknemers geregistreerd zijn bij het IMSS en voor het beheren van het administratieve proces met betrekking tot ziektemeldingen.

Ouderschapsverlof

Mexicaanse wetgeving voorziet in rechten voor zwangerschaps-, vaderschaps- en adoptieverlof.

Zwangerschapsverlof

Zwangere werknemers hebben recht op 12 weken betaald zwangerschapsverlof, dat doorgaans wordt opgenomen als 6 weken vóór de verwachte bevallingsdatum en 6 weken erna. Met medische toestemming kunnen tussen één en vier van de zes prenatale weken worden overgedragen naar de postnatale periode — wat maximaal 10 weken na de bevalling betekent, niet de volledige 12 weken zoals soms wordt aangenomen (Artikel 170, Federale Arbeidswet; IMSS-overdrachtsprocedure). Tijdens het zwangerschapsverlof ontvangen werknemers 100% van hun geregistreerde salaris, voornamelijk gedekt door het IMSS. Na terugkeer naar werk hebben moeders recht op twee betaalde pauzes van 30 minuten per dag gedurende zes maanden om te borstvoeden.

Vaderschapsverlof

Vaders hebben recht op 5 werkdagen betaald vaderschapsverlof bij de geboorte van een kind of in het geval van adoptie. Dit verlof wordt betaald door de werkgever.

Adoptieverlof

In het geval van adoptie heeft een vrouwelijke werknemer recht op 6 weken betaald verlof na de dag dat zij het kind ontvangt. Een mannelijke werknemer heeft recht op 5 werkdagen betaald verlof na de dag dat hij het kind ontvangt.

Andere soorten verlof

Hoewel jaarlijks verlof, nationale feestdagen, ziekteverlof en ouderschapsverlof de meest voorkomende en expliciet gereguleerde soorten verlof zijn, kunnen andere vormen bestaan op basis van bedrijfsbeleid, collectieve arbeidsovereenkomsten, of specifieke omstandigheden. Deze kunnen omvatten:

• Rouwverlof: Sommige bedrijven bieden enkele dagen betaald verlof in geval van het overlijden van een nauw familielid. Dit is geen wettelijke vereiste, maar is een gebruikelijke voorziening.

• Studieverlof: Werknemers die onderwijs volgen dat relevant is voor hun werk of branche kunnen verlof krijgen, vaak onbetaald, afhankelijk van het bedrijfsbeleid.

• Sabbatical: Langere verlofperiodes voor persoonlijke of professionele ontwikkeling kunnen door sommige werkgevers worden aangeboden, meestal na meerdere dienstjaren, en zijn niet wettelijk verplicht.

• Vakbondactiviteiten: Werknemers die vakbondsvertegenwoordiger zijn, kunnen recht hebben op vrijstelling voor vakbondsactiviteiten zoals vastgelegd in collectieve overeenkomsten.