Arbeidsbelastingen in Mexico

Mexico hanteert een uitgebreid belastingstelsel dat aanzienlijke verplichtingen met zich meebrengt voor zowel werkgevers als werknemers. Het begrijpen van deze vereisten is essentieel voor bedrijven die binnen het land opereren en voor individuen die daar inkomen verdienen. Het systeem wordt voornamelijk beheerd door de Servicio de Administración Tributaria (SAT), Mexicaans belastingautoriteit, en omvat diverse bijdragen en inhoudingen in verband met werkgelegenheid.

Werkgevers in Mexico zijn verantwoordelijk voor het berekenen, inhouden en afdragen van verschillende belastingen en bijdragen namens hun werknemers. Deze omvatten inkomstenbelasting, sociale zekerheidsbijdragen, woningfondsbijdragen, en pensioeninleg. Werknemers daarentegen zijn onderworpen aan inkomstenbelasting op hun inkomsten en kunnen in aanmerking komen voor bepaalde aftrekken en credits bij het indienen van hun jaarlijkse belastingaangifte. Het navigeren door deze complexiteiten is essentieel voor het waarborgen van naleving en soepele bedrijfsvoering.

Employer of Record Social Security en Loonbelastingverplichtingen

Werkgevers in Mexico zijn verplicht bij te dragen aan verschillende socialezekerheids- en loonfondsfondsen op basis van de salarissen van werknemers. De primaire bijdragen worden gedaan aan het Mexican Social Security Institute (IMSS), het National Workers' Housing Fund Institute (INFONAVIT), en het Retirement Savings System (SAR). Daarnaast heffen sommige staten een lokale loonbelasting.

Mexicaans Social Security Institute (IMSS)

IMSS-bijdragen dekken gezondheidszorg, invaliditeit, levensverzekering, zwangerschapszorg, kinderopvang en verzekeringen voor beroepsrisico's. Bijdragen worden gedeeld tussen werkgever, werknemer en de overheid, berekend op basis van het Integrated Daily Wage (Salario Diario Integrado - SDI) van de werknemer, dat het basissalaris plus bepaalde voordelen omvat. De werkgeversbijdragepercentages variëren afhankelijk van het type verzekering en het risiconiveau van het bedrijf voor arbeidsrisico's.

IMSS Afdeling	Werkgeverspercent (Ongeveer)	Werknemerspercent (Ongeveer)	Overheidspremie (Ongeveer)	Berekeningsbasis
Ziekte en Zwangerschap	Vraagt een SDI-niveau	Vraagt een SDI-niveau	Vraagt een SDI-niveau	SDI
Invaliditeit en Levensverzekering	1.75%	0.625%	0.25%	SDI
Pensioen, Invaliditeit, Ouderdom en Overlevingsverzekering (IVM)	Variabel (jaarlijks stijgend)	1.125%	0.25%	SDI
Beroepsrisico	Vraagt een risicoclassificatie	0%	0%	SDI
Kinderopvang en Sociale Benefits	1.0%	0%	0%	SDI

Opmerking: Het werkgeversbijdragepercentage voor IVM is onderhevig aan een geleidelijke stijging van 3.15% in 2023 tot 11.875% in 2030 voor werknemers die meer verdienen dan vier keer het minimumloon. De weergegeven tarieven zijn bij benadering en afhankelijk van specifieke salarisschalen en risicoclassificaties.

National Workers' Housing Fund Institute (INFONAVIT)

Werkgevers moeten bijdragen aan INFONAVIT om werknemers toegang te geven tot huisvestingskredieten. Het werkgeverspercentage is 5% van de SDI van de werknemer. Werknemers leveren geen bijdrage aan INFONAVIT.

Retirement Savings System (SAR)

SAR omvat bijdragen aan een pensioenfonds (Retiro) en een woning-bijdrageonderdeel (Vivienda, gelijk aan de hierboven genoemde INFONAVIT-bijdrage). De werkgever draagt 2% van de SDI van de werknemer bij aan het Retiro-onderdeel. De werknemer draagt bij aan de IVM-afdeling van IMSS, inclusief een pensioencomponent.

Staatsloonbelasting

De meeste Mexicaanse staten heffen een loonbelasting over het totale bedrag aan salarissen dat door een werkgever wordt betaald. Het tarief varieert aanzienlijk per staat, doorgaans tussen 1% en 4%. Deze belasting is uitsluitend een werkgeversverplichting.

Inhoudingsvereisten voor inkomstenbelasting

Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het inhouden van Impuesto Sobre la Renta (ISR), ofwel inkomstenbelasting, van salarissen en lonen. ISR is een progressieve belasting, wat betekent dat het belastingtarief stijgt met het inkomen. Werkgevers moeten de maandelijkse inhouding berekenen op basis van gepubliceerde belastingtabellen en het maandelijkse inkomen van de werknemer.

De maandelijkse ISR-berekening houdt in dat het overeenkomstige belastingtarief wordt toegepast op het belaste inkomen (bruto inkomen minus bepaalde niet-belastbare voordelen), een vaste vergoeding wordt afgetrokken en mogelijk een belastingkrediet (Subsidio para el Empleo) voor lagere inkomens wordt toegepast.

Hier een voorbeeld van een vereenvoudigde maandelijkse ISR-tariefstabel (tarieven en schalen kunnen jaarlijks veranderen):

Laagste limiet (MXN)	Hoogste limiet (MXN)	Vaste vergoeding (MXN)	Tarief over excessen (%)
0.01	844.59	0.00	1.92
844.60	7.168,51	16.22	6.40
7.168,52	12.598,02	420.95	10.88
12.598,03	14.644,64	1.011,68	16.00
14.644,65	17.533,64	1.339,14	17.92
17.533,65	35.362,83	1.856,84	21.36
35.362,84	55.736,68	5.665,16	23.52
55.736,69	106.410,50	10.457,09	30.00
106.410,51	141.880,66	25.659,23	32.00
141.880,67	425.641,99	37.009,69	34.00
425.642,00	Meer	133.488,54	35.00

Opmerking: Deze tabel is illustratief en gebaseerd op recente gegevens. De daadwerkelijke schalen en tarieven voor 2026 zullen door de SAT worden gepubliceerd.

Werkgevers moeten werknemers een digitale loonstrook (CFDI de Nómina) verstrekken met details over bruto loon, inhoudingen en nettoloon.

Belastingaftrekken en toeslagen voor werknemers

Hoewel werkgevers de maandelijkse ISR-inhouding afhandelen op basis van standaardberekeningen, kunnen werknemers bepaalde persoonlijke aftrekken en credits claimen bij het indienen van hun jaarlijkse aangifte. Deze aftrekken kunnen mogelijk tot een belastingteruggave leiden.

Veel voorkomende aftrekbare kosten voor individuen zijn onder meer:

Medische, tandheelkundige, psychologische en voedingsdeskundigenkosten
Ziekenhuiskosten
Analyse, klinische studies en protheses
Kosten voor gespecialiseerde brillen
Begrafeniskosten
Donaties aan geautoriseerde begunstigden
Verplichte bijdragen aan pensioenstelsels
Vrijwillige bijdragen aan pensioenplannen (tot bepaalde limieten)
Schooltransportkosten (onder specifieke voorwaarden)
Rente betaald op hypothecaire leningen (tot bepaalde limieten)
Premies voor medische verzekeringen (onder specifieke voorwaarden)
Schoolgeld (tot bepaalde limieten, afhankelijk van opleidingsniveau)

Er geldt een algemene limiet op persoonlijke aftrekken (exclusief medische kosten vanwege handicap, donaties, verplichte pensioenbijdragen, en schooltransport), gelijk aan de grootste waarde van vijf jaarlijkse UMAs (Unidad de Medida y Actualización) of 15% van het totale jaarlijkse inkomen van de belastingbetaler.

Werknemers kunnen ook in aanmerking komen voor bepaalde belastingkredieten, zoals het jaarlijkse ISR-krediet, dat los staat van de maandelijkse Subsidio para el Empleo.

Belastingnaleving en rapportagetijdlijnen

Werkgevers hebben verschillende doorlopende nalevings- en rapportageverplichtingen:

Maandelijkse loonbelastingaangiften: Werkgevers moeten de federale ISR-inhouding, IMSS, INFONAVIT en SAR-bijdragen berekenen en betalen, evenals de staatsloonbelasting, maandelijks. Betalingen zijn meestal verschuldigd vóór de 17e van de volgende maand.
Maandelijkse CFDI de Nómina: Het uitgeven van digitale loonstrookjes (CFDI) voor elke betaling aan werknemers is verplicht.
Jaarlijkse informatieaangiften: Werkgevers moeten een jaarlijkse informatieaangifte indienen (Declaración Informativa de Sueldos, Salarios, Conceptos Asimilados y Crédito al Salario) met details over inkomsten, inhoudingen en betaald subsidies tijdens het voorafgaande kalenderjaar. Deze is meestal verschuldigd in februari van het volgend jaar.
Jaarlijkse belastingaangifte voor werknemers: Hoewel werkgevers maandelijks belasting inhouden, moeten werknemers met een hoger inkomen, meerdere werkgevers, of die persoonlijke aftrekken willen claimen, een jaarlijkse ISR-aangifte indienen. De deadline voor individuen is doorgaans 30 april van het volgende jaar. Werkgevers moeten werknemers voor februari voorzien van de benodigde belastinginformatie (Constancia de Sueldos, Salarios, Crédito al Salario y Retenciones).
IMSS- en INFONAVIT-aangiften: Specifieke maandelijkse en tweewekelijkse aangiften zijn vereist voor het melden van werknemerloon en bijdragen aan IMSS en INFONAVIT.

Het bijhouden van deze deadlines en vereisten is cruciaal om boetes en rente te voorkomen.

Speciale belastingoverwegingen voor buitenlandse werknemers en bedrijven

Buitenlandse personen die in Mexico werken en buitenlandse bedrijven die daar opereren, hebben specifieke belastingregels.

Buitenlandse werknemers:

Belastingresidentie: De belastingplicht hangt af van de residentiestatus. Over het algemeen worden personen als belastingresident beschouwd als ze hun gezin in Mexico hebben gevestigd of als Mexico hun centrum van vitale belangen is (meer dan 50% van hun inkomen komt uitMexico, of Mexico is hun hoofdlocatie voor professionele activiteiten).
Residenten: Mexicaanse belastingresidenten (incl. buitenlanders) worden belast over hun wereldwijde inkomen. Werkgevers moeten ISR inhouden op Mexicaans inkomen volgens de standaardprogressieve tarieven.
Niet-residenten: Niet-residenten worden over het algemeen alleen belast op hun Mexicaans inkomen. Het belastingtarief voor werkinkomen voor niet-residenten kan variëren afhankelijk van de duur van het verblijf en het verdiende inkomen. Lagere inkomensdrempels kunnen vrijgesteld zijn; hogere inkomens worden belast tegen vaste tarieven (bijvoorbeeld 15% of 30%) zonder de progressieve schalen die voor residenten gelden. Werkgevers die niet-residenten aannemen voor werk in Mexico, zijn verantwoordelijk voor het toepassen van de juiste inhoudingspercentages.

Buitenlandse bedrijven:

Permanent Establishment (PE): Een buitenlands bedrijf kan worden geacht een vaste inrichting in Mexico te hebben als het een vaste bedrijfsplek heeft of activiteiten via een dependent agent uitvoert. Als er een PE bestaat, is het buitenlandse bedrijf onderworpen aan Mexicaanse vennootschapsbelasting over de aan die PE toe te rekenen inkomsten.
Werkgeververplichtingen: Een buitenlands bedrijf met een PE in Mexico dat werknemers in Mexico aanneemt, is onderworpen aan dezelfde verplichtingen (ISR-inhouding, IMSS, INFONAVIT, SAR, staatsloonbelasting) als een binnenlands bedrijf.
Geen PE: Als een buitenlands bedrijf werknemers in Mexico aanneemt zonder een PE, kunnen belasting- en socialezekerheidsverplichtingen complex zijn. In zo'n geval kunnen werknemers zelf de belastingen moeten afdragen of moet het buitenlandse bedrijf zich registreren voor beperkte doeleinden of gebruikmaken van een Employer of Record dienst om de lokale naleving te regelen.
Belastingverdragen: Mexico heeft belastingverdragen met veel landen. Deze verdragen kunnen de belastingverplichtingen voor buitenlandse werknemers en bedrijven beïnvloeden door verlaging van dubbele belasting of door wijziging van regels over PE en bron van inkomen.

Het navigeren door het belastinglandschap voor buitenlandse werknemers en bedrijven vereist zorgvuldige overweging van residentieregels, PE-status en toepasselijke belastingverdragen.