Arbeidsbelastingen in Iran

Iran hanteert een complex belastingstelsel dat verschillende verplichtingen omvat voor zowel werkgevers als werknemers. Het begrijpen van deze vereisten is essentieel voor bedrijven die binnen het land opereren, of het nu lokale entiteiten zijn of buitenlandse bedrijven die personeel in dienst hebben. Naleving betekent het navigeren door regelgeving met betrekking tot inkomstenbelasting, sociale zekerheidsbijdragen en specifieke rapportageprocedures die worden beheerd door relevante overheidsinstanties zoals de Iranian National Tax Administration (INTA) en de Social Security Organization (SSO).

Werkgevers in Iran zijn verantwoordelijk voor het beheren van verschillende belangrijke belasting- en sociale zekerheidsverplichtingen namens hun werknemers. Dit omvat bijdragen aan de Social Security Organization, die voordelen biedt zoals pensioenuitkeringen, werkloosheidsverzekering en medische zorg. Deze bijdragen worden berekend als een percentage van het bruto salaris en de lonen van de werknemer, tot een bepaald plafond.

Employer of Record en Payroll belastingverplichtingen

Werkgevers in Iran zijn verplicht bij te dragen aan de Social Security Organization (SSO) voor hun werknemers. Het totale bijdragepercentage is doorgaans 30% van het bruto salaris en voordelen van de werknemer (exclusief bepaalde toeslagen zoals huisvesting en vervoer tot specifieke grenzen). Deze 30% wordt verdeeld tussen de werkgever en de werknemer. Het aandeel van de werkgever bedraagt 23%, terwijl het aandeel van de werknemer 7% is. Bovendien draagt de werkgever 3% bij voor de werkloosheidsverzekering, waardoor de totale werkgeversbijdrage op 23% + 3% = 26% komt. De basis voor de berekening is het maandelijkse salaris en de voordelen van de werknemer, tot een maximum plafond dat jaarlijks wordt aangepast.

Type bijdrage	Tarief	Betaling door
Sociale Zekerheid (Basis)	23%	Werkgever
Sociale Zekerheid (Basis)	7%	Werknemer
Werkloosheidsverzekering	3%	Werkgever
Totale Bijdrage	33%

Werkgevers moeten zich registreren bij de SSO en maandelijkse bijdragen en betalingen indienen voor de aangegeven deadlines.

Inkomstenbelasting Inhouding Verplichting

Werkgevers zijn verplicht om inkomstenbelasting (vaak payroll tax genoemd) in te houden op de maandelijkse salarissen van hun werknemers en deze te storten bij de Iranian National Tax Administration (INTA). De inkomstenbelasting wordt berekend op basis van een progressief belastingtariefsysteem dat wordt toegepast op het belastbare inkomen van de werknemer na toegestane aftrekposten en toeslagen. Er is een jaarlijkse belastingvrije drempel, onder welke geen inkomstenbelasting verschuldigd is. Het belastbare inkomen boven deze drempel is onderworpen aan toenemende belastingtarieven in verschillende inkomensschijven.

De belastingtarieven en -schijven worden jaarlijks door de overheid vastgesteld. Voor illustratieve doeleinden kunnen, gebaseerd op recente structuren, de tarieven er ongeveer als volgt uitzien, hoewel specifieke drempels en tarieven voor 2025 officieel worden bekendgemaakt dichter bij het belastingjaar:

Maandelijks belastbaar inkomen (IRR)	Belastingtarief
Tot de jaarlijkse vrijgestelde drempel	0%
Eerste schijf boven drempel	10%
Tweede schijf	15%
Derde schijf	20%
Vierde schijf	25%

Werkgevers moeten het correcte belastingbedrag voor elke werknemer berekenen op basis van hun maandelijkse belastbare inkomen en de toepasselijke belastingschijven, deze bedrag inhouden en maandelijks aan de INTA betalen.

Werknemer Inhouding en Toeslagen

Werknemers in Iran hebben recht op bepaalde aftrekposten en toeslagen die hun belastbaar inkomen verminderen. Deze kunnen onder meer omvatten:

Jaarlijkse belastingvrijstelling: Een aanzienlijk deel van het inkomen is jaarlijks vrijgesteld van belasting.
Gezinsvergoedingen: Aftrekposten kunnen beschikbaar zijn voor afhankelijke familieleden.
Premies voor verzekeringen: Verplichte sociale zekerheidsbijdragen (het aandeel van 7% van de werknemer) zijn doorgaans aftrekbaar. Premies betaald voor bepaalde aanvullende verzekeringspolissen (bijv. levensverzekering, medische verzekering) kunnen ook tot bepaalde limieten aftrekbaar zijn.
Medische kosten: Gecertificeerde medische kosten voor de werknemer en gezin kunnen aftrekbaar zijn.
Charitatieve bijdragen: Donaties aan goedgekeurde liefdadigheidsinstellingen kunnen aftrekbaar zijn.

Werkgevers moeten bij het berekenen van het maandelijkse belastbare inkomen van de werknemer voor inhouding rekening houden met deze toepasselijke aftrekposten en toeslagen. Werknemers kunnen ook bepaalde aftrekposten moeten claimen bij het indienen van hun jaarlijkse persoonlijke inkomstenbelastingaangifte, indien nodig.

Belastingnaleving en Rapportagedeadlines

Werkgevers moeten zich houden aan strikte deadlines voor het rapporteren en betalen van zowel sociale zekerheidsbijdragen als ingehouden inkomstenbelasting.

Sociale Zekerheid: Maandelijkse bijdragen- en rapportagelijsten moeten gewoonlijk voor het einde van de maand na de loonperiode worden ingediend.
Inkomstenbelasting Inhouding: Ingehouden inkomstenbelasting moet meestal maandelijks worden gestort bij de INTA, vaak voor het einde van de maand na de loonperiode.
Jaarlijkse Loonbelastingaangifte: Werkgevers zijn verplicht jaarlijks een loonbelastingaangifte in te dienen bij de INTA, waarin het totale betaalde salaris, ingehouden belastingen en sociale zekerheidsbijdragen voor alle werknemers worden samengevat tijdens het belastingjaar (dat overeenkomt met het Iraanse kalenderjaar). De deadline voor deze jaarlijkse aangifte is gewoonlijk aan het einde van de vierde maand van het volgende Iraanse kalenderjaar.

Het niet naleven van deze deadlines kan leiden tot boetes, geldstraffen en rentevoorwaarden.

Specifieke belastingoverwegingen voor buitenlandse werknemers en bedrijven

Buitenlandse personen die in Iran werken en buitenlandse bedrijven die binnen het land actief zijn, hebben te maken met specifieke belastingoverwegingen.

Belastingresidentie: De fiscale behandeling van buitenlandse werknemers hangt af van hun residentiestatus. Residente werknemers worden over het algemeen belast op hun wereldwijde inkomen, terwijl niet-residente vaak alleen op inkomsten afkomstig uit Iran worden belast. Residentie wordt meestal bepaald door de duur van verblijf in Iran (bijv. meer dan 183 dagen in een belastingjaar).
Inkomstenbelasting: Niet-residenten die inkomsten uit arbeid in Iran verdienen, zijn onderworpen aan inkomstenbelasting over dat inkomen. Het belastingtarief voor het inkomen van niet-residenten is vaak een vlak tarief, hoewel dit kan variëren en mogelijk beïnvloed wordt door dubbele belastingverdragen.
Sociale Zekerheid: Buitenlandse werknemers die in Iran werken, zijn over het algemeen onderworpen aan Iraanse sociale zekerheidsregels, tenzij een vrijstelling van toepassing is via een bilateraal sociaal zekerheidsverdrag tussen Iran en het land van herkomst van de werknemer.
Buitenlandse bedrijven: Buitenlandse bedrijven met een vaste vestiging in Iran zijn onderworpen aan vennootschapsbelasting over hun in Iran verworven winsten. De definitie van een vaste vestiging en de fiscale implicaties worden beheerd door Iraanse belastingwetgeving en relevante verdragen ter vermijding van dubbele belastingen.
Dubbelbelastingverdragen: Iran heeft verdragen afgesloten om dubbele belasting op inkomen dat wordt verdiend door inwoners van één land uit bronnen in het andere land te voorkomen. Deze verdragen kunnen de belastingverplichtingen van buitenlandse werknemers en bedrijven beïnvloeden. Het begrijpen van de bepalingen van een toepasselijk verdrag is cruciaal.

Het navigeren door deze specifieke regels vereist zorgvuldige aandacht om naleving van de Iraanse belasting- en sociale zekerheidswetten voor buitenlands personeel en entiteiten te waarborgen.