Belastingen in India

Navigeren door de complexiteit van arbeidsbelasting in India vereist een grondig begrip van de verschillende verplichtingen voor zowel werkgevers als werknemers. Het Indiase belastingsysteem houdt rekening met inkomstenbelastingregels van de centrale overheid naast op staatsniveau specifieke bijdragen zoals Professional Tax en Labour Welfare Fund, wat resulteert in een gelaagde nalevingsomgeving. Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het inhouden van belastingen bij de bron op werknemerssalarissen en het bijdragen aan sociale zekerheidsregelingen, terwijl werknemers kunnen profiteren van diverse aftrekken en tegemoetkomingen om hun belastbaar inkomen te verlagen.

Zorgvuldige berekening, tijdige storting en juiste rapportage van deze belastingen en bijdragen is cruciaal voor naleving en het vermijden van boetes. Dit omvat het begrijpen van de nuances van income tax withholding (TDS), verplichte social security bijdragen zoals Provident Fund en Employee State Insurance, en andere wettelijke vereisten die afhankelijk zijn van het aantal werknemers, locatie en salarisniveaus.

Employer of Record en Payroll Tax Verplichtingen

Werkgevers in India zijn verplicht bij te dragen aan verschillende social security regelingen en payroll belastingen namens hun werknemers. De belangrijkste bijdragen omvatten het Employees' Provident Fund (EPF), Employee State Insurance (ESI), Professional Tax (PT), en Labour Welfare Fund (LWF).

Employees' Provident Fund (EPF)

EPF is een pensioenregeling die van toepassing is op ondernemingen met 20 of meer werknemers. Zowel de werkgever als de werknemer dragen een percentage van het basisloon plus dearness allowance (DA).

Bijdrage Type	Percentage (als % van Basis + DA)
Werkgever	12%
Werknemer	12%

Een deel van de bijdrage van de werkgever (8,33%) wordt aangewend voor het Employees' Pension Scheme (EPS), onderworpen aan een loonplafond (momenteel ₹15.000 per maand voor EPS). De resterende werkgeversbijdrage (3,67%) en de volledige werknemersbijdrage gaan naar de EPF-rekening. Voor werknemers die meer verdienen dan ₹15.000 per maand, wordt de EPS-bijdrage beperkt tot ₹1.250 per maand uit de aandeel van de werkgever, met de rest van de werkgeversbijdrage naar EPF.

Employee State Insurance (ESI)

ESI is een ziektekostenverzekering voor werknemers in ondernemingen met 10 of meer werknemers (in de meeste staten) en dekt werknemers die verdienen tot een bepaald loonplafond (momenteel ₹21.000 per maand, of ₹25.000 voor gehandicapten).

Bijdrage Type	Percentage (als % van Bruto Lonen)
Werkgever	3.25%
Werknemer	0.75%

Deze bijdragen worden berekend op basis van brutolonen, exclusief bepaalde componenten zoals LTA, gratificatie, etc.

Professional Tax (PT)

Professional Tax is een belasting op staatsniveau geheven op verdiend inkomen. De tarieven en toepasbaarheid verschillen aanzienlijk per staatsrecht. Het is meestal een vaste maandelijkse bedrag, vaak met een maximumjaarlijkse limiet (bijvoorbeeld ₹2.500 per jaar in veel staten). Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het inhouden van PT van het salaris van werknemers en het afdragen aan de respectievelijke staatsregeringen.

Labour Welfare Fund (LWF)

LWF is een andere staatsbijdrage bedoeld voor financiering van welzijnsactiviteiten voor arbeidskrachten. De percentagebijdragen, frequentie (maandelijks, per kwartaal, halfjaarlijks of jaarlijks) en aandeel werkgever/werknemer variëren per staat. De bedragen zijn doorgaans klein.

Inkomstenbelasting Inheffingsvereisten

Werkgevers zijn verplicht om inkomstenbelasting bij de bron (TDS) in te houden op het salaris dat wordt betaald aan werknemers op basis van de geschatte jaarlijkse inkomsten en geldende belastingtarieven. Dit wordt geregeld door de Income Tax Act, 1961.

De werkgever berekent het geschatte jaarsalaris, neemt in aanmerking te nemen aftrekken en allowances zoals aangegeven door de werknemer, en bepaalt vervolgens het belastbare inkomen. Over dit belastbare inkomen wordt de belasting berekend volgens de geldende schijven. De totale jaarlijkse belastingplicht wordt gedeeld door het aantal maanden van het boekjaar om de maandelijkse TDS te bepalen.

Werknemers kunnen kiezen tussen het oude belastingregime en het nieuwe belastingregime. Het new tax regime (Section 115BAC) is standaard, tenzij de werknemer expliciet kiest voor het oude regime. De belastingtarieven op basis van de nieuwe schijven (voor FY 2025-26) zijn meestal als volgt:

Belastbaar Inkomen (₹)	Belasting %
0 tot 3.00.000	0
3.00.001 tot 6.00.000	5
6.00.001 tot 9.00.000	10
9.00.001 tot 12.00.000	15
12.00.001 tot 15.00.000	20
Meer dan 15.00.000	30

Een rebate onder Section 87A maakt dat inkomen tot ₹7.00.000 effectief belastingvrij is onder het nieuwe regime. Toeslag en cess (momenteel 4% Health and Education Cess) worden bovenop de berekende belasting toegevoegd.

Werkgevers moeten investeringsverklaringen van werknemers verkrijgen om in aanmerking te komen voor de juiste aftrekken en allowances bij het berekenen van TDS.

Werknemersbelastingaftrekken en tegemoetkomingen

Werknemers kunnen hun belastbaar inkomen verlagen door diverse aftrekken en allowances te claimen, vooral onder het oude belastingregime, hoewel sommige ook beschikbaar zijn onder het nieuwe regime.

Standaard Aftrek: Een standaard aftrek van ₹50.000 is onder zowel het oude als het nieuwe belastingregime beschikbaar op salaris.

Aftrekken onder Hoofdstuk VI-A: Dit zijn belangrijke aftrekken, vooral onder het oude regime:

• Section 80C: Beheert investeringen zoals PPF, EPF, NSC, belastingbesparende FDs, levensverzekeringspremies, studiekosten van kinderen, hoofdsomterugbetaling van hypothecaire lening, enz., tot een maximum van ₹1,50.000.
• Section 80CCD(1B): Extra aftrek voor bijdrage aan NPS (National Pension System) tot ₹50.000.
• Section 80D: Aftrek voor ziektekostenverzekering, betaald voor zichzelf, familie en ouders. Limieten variëren op basis van leeftijd.
• Section 80E: Aftrek voor rente betaald op studielening.
• Section 80G: Aftrek voor donaties aan bepaalde liefdadigheidsinstellingen.

Allowances: Bepaalde allowances ontvangen als onderdeel van het salaris zijn gedeeltelijk of volledig vrijgesteld van belasting, voornamelijk onder het oude regime:

• Huisvestingsvergoeding (HRA): Vrijstelling afhankelijk van salaris, betaalde huur en locatie (metró of niet-metropool).
• Leave Travel Allowance (LTA): Vrijstelling voor reiskosten tijdens verlof, afhankelijk van voorwaarden en limieten.
• Andere allowances: Specifieke vrijstellingen kunnen gelden voor transportvergoeding, kinderstudies, hostelvergoeding, etc.

Onder het nieuwe regime zijn de meeste van deze specifieke allowances en hoofdstuk VI-A aftrekken (behalve Standaard Aftrek en NPS-bijdrage onder 80CCD(2)) niet beschikbaar.

Belastingnaleving en Rapportage Deadlines

Werkgevers hebben specifieke deadlines voor het storten van ingehouden belastingen en het indienen van aangiftes.

• TDS Storting: Belasting bij de bron moet vóór de 7e van de volgende maand worden gestort. Voor maart is de deadline 30 april.
• Kwartaal TDS-aangiften (Formulier 24Q): Werkgevers moeten kwartaalverklaringen indienen met details over de ingehouden en gestorte TDS.
  • Q1 (apr–jun): 31 juli
  • Q2 (jul–sep): 31 oktober
  • Q3 (okt–dec): 31 januari
  • Q4 (jan–mrt): 31 mei
• Formulier 16: Dit is de TDS-certificering die door de werkgever aan de werknemer wordt verstrekt, met samenvatting van betaald salaris en ingehouden belasting gedurende het boekjaar. Het moet vóór 15 juni van het assessmentjaar worden verstrekt.
• EPF/ESI Bijdragen: Bijdragen zijn meestal verschuldigd vóór de 15e van de volgende maand.
• Professional Tax/LWF: Deadlines variëren per staat en frequentie (maandelijks, quarterly, etc.).

Werkgevers moeten een TAN (Tax Deduction and Collection Account Number) hebben voor TDS naleving en een PAN. Werknemers moeten ook hun PAN aan de werkgever verstrekken.

Specifieke Belastingoverwegingen voor Buitenlandse Werknemers en Bedrijven

Het in dienst nemen van buitenlandse werknemers of opereren als een buitenlands bedrijf in India brengt extra belastingcomplexiteit met zich mee.

Buitenlandse Werknemers: De belastingplicht van een buitenlandse werknemer in India hangt af van hun residentiestatus (Resident, Non-Resident of Resident But Not Ordinarily Resident) in het relevante fiscale jaar.

• Resident: Belasting op wereldwijd inkomen.
• Non-Resident: Alleen belasting over inkomen dat in India is ontvangen of ontstaan. Salaris voor diensten verricht in India wordt beschouwd als inkomen dat in India is ontstaan, ongeacht waar het wordt ontvangen.
• Resident maar niet gewoon resident (RNOR): Belasting op inkomen dat in India is ontvangen of ontstaan en ook op inkomen dat buiten India ontstaat als het uit een bedrijf dat onder controle staat van of binnen India is opgericht.

Werkgevers moeten de residentiestatus van buitenlandse werknemers correct vaststellen om de juiste TDS te berekenen. DTAAs (Double Taxation Avoidance Agreements) tussen India en het thuisland van de werknemer kunnen belastingverdragen verlichten en werkgevers moeten mogelijk DTAA-bepalingen overwegen bij het berekenen van TDS, vooral als de werknemer de benodigde documentatie verstrekt.

Buitenlandse Bedrijven: Een buitenlands bedrijf dat werknemers in India heeft, kan het bestaan van een Permanent Establishment (PE) in India activeren volgens de Income Tax Act en relevante DTAA. Als een PE wordt opgericht, wordt het buitenlandse bedrijf in India belast op de winst die aan de PE wordt toegerekend. Het aannemen van personeel kan een factor zijn bij het bepalen van PE-status, vooral als werknemers bevoegd zijn contracten af te sluiten of een hoofdrol spelen bij het sluiten van contracten.

Buitenlandse bedrijven zonder PE, maar die inwoners of niet-inwoners in India in dienst hebben of diensten verlenen, moeten nog steeds voldoen aan TDS-verplichtingen op salarissen. Ze moeten een TAN verkrijgen en voldoen aan alle werkgeversverplichtingen zoals het storten van TDS, het indienen van TDS-aangiften en het verstrekken van formulier 16. Het begrijpen van PE-gevolgen en het naleven van Indiase payroll regelgeving vereist nauwkeurige overweging voor buitenlandse entiteiten die opereren of werknemers in India hebben.