Arbeidsbelastingen in Canada

Navigeren door de complexiteit van payroll en employment taxes is een fundamenteel aspect van opereren in Canada, en beïnvloedt zowel werkgevers als werknemers. Het Canadese belastingstelsel is een mix van federale en provinciale vereisten, waardoor nauwkeurigheid en aandacht voor detail noodzakelijk zijn om naleving en correcte vergoeding te waarbangen. Werkgevers spelen een cruciale rol in het inhouden en afdragen van diverse belastingen en bijdragen namens hun werknemers, terwijl werknemers profiteren van aftrekken en credits die hun uiteindelijke belastingverplichting beïnvloeden. Het begrijpen van deze verplichtingen en rechten is essentieel voor soepele payroll-activiteiten en financiële planning voor iedereen die betrokken is.

Deze gids schetst de primaire belastingverplichtingen van werkgever en werknemer binnen het Canadese kader, en biedt essentiële informatie voor het effectief beheren van payroll in 2026. Het behandelt de verplichte bijdragen die werkgevers moeten betalen, de inkomstenbelasting die ze moeten inhouden, veelvoorkomende aftrekken voor werknemers, belangrijke rapportagedeadlines en specifieke punten die relevant zijn voor buitenlandse werknemers en bedrijven die in Canada opereren.

Employer of Record Social Security and Payroll Tax Obligations

Werkgevers in Canada zijn verantwoordelijk voor het bijdragen aan verschillende verplichte programma’s op basis van de verzekerbare en pensioenbare verdiensten van hun werknemers. De primaire federale programma’s zijn de Canada Pension Plan (CPP) en Employment Insurance (EI). Quebec heeft zijn eigen parallelle programma’s, het Quebec Pension Plan (QPP) en het Quebec Parental Insurance Plan (QPIP), die de federale programma’s vervangen of aanvullen voor werknemers die in die provincie werken.

Canada Pension Plan (CPP) / Quebec Pension Plan (QPP)

Zowel werkgevers als werknemers dragen bij aan de CPP (of QPP in Quebec). Deze bijdragen bieden pensioenuitkeringen, invaliditeitsuitkeringen en overlevingsuitkeringen. Bijdragen worden berekend op basis van de pensioenbare verdiensten van een werknemer, tot een maximum jaarlijks bedrag. Er is ook een basisvrijstellingsbedrag onder welke geen bijdragen vereist zijn.

Voor 2026 zijn de exacte tarieven en drempels als volgt:

CPP/QPP	Tarief (Werknemer)	Tarief (Werkgever)	Maximum Pensioneerbare Verdiensten (YMPE)	Basis Vrijstelling	Maximum Bijdrage (Werknemer)	Maximum Bijdrage (Werkgever)
CPP	5.95%	5.95%	$74,600	$3,500	$4,230.45	$4,230.45
QPP	6.30%	6.30%	$74,600	$3,500	$4,479.30	$4,479.30

Daarnaast geldt voor verdiensten tussen de YMPE en het YAMPE (Yammerts Maximum Pensioneerbare Verdiensten, YAMPE) een aanvullende bijdrage:

Aanvullende Bijdrage	Tarief (Werknemer)	Tarief (Werkgever)	YAMPE	Maximaal Aanvullend Bijdrage (Werknemer)	Maximaal Aanvullend Bijdrage (Werkgever)
CPP2/QPP2	4.00%	4.00%	$85,000	$416.00	$416.00

Werkgevers moeten zowel hun eigen bijdrage als die van de werknemer aan de CPP/QPP afdragen aan de Canada Revenue Agency (CRA) of Revenu Québec.

Employment Insurance (EI) / Quebec Parental Insurance Plan (QPIP)

EI biedt tijdelijke inkomensondersteuning aan werklozen, werknemers in moederschaps-/ouderschapsrust, ziekte-uitkeringen, etc. QPIP biedt voordelen aan inwoners van Quebec voor moederschaps-, vaderschaps-, ouderschaps- en adoptierust.

De EI-bijdrage is gebaseerd op de verzekerbare verdiensten van een werknemer tot een maximum jaarlijks bedrag. De werkgeversbijdrage bedraagt 1.4 keer de werknemersbijdrage. In Quebec betalen werknemers een lager EI-tarief omdat zij bijdragen aan QPIP in plaats van EI-materno/-ouderschapsuitkeringen.

EI	Tarief (Werknemer)	Tarief (Werkgever)	Maximaal Insureerbare Verdiensten (MIE)	Maximaal Bijdrage (Werknemer)	Maximaal Bijdrage (Werkgever)
Standaard Tarief	1.63%	2.282%	$68,900	$1,123.07	$1,572.30

QPIP	Tarief (Werknemer)	Tarief (Werkgever)	Maximaal Insureerbare Verdiensten	Maximaal Bijdrage (Werknemer)	Maximaal Bijdrage (Werkgever)
Standaard Tarief	0.494%	0.688%	$98,000	$484.12	$678.16

Werkgevers moeten zowel hun eigen als de werknemersbijdragen voor EI en QPIP afdragen.

Inhoudingsverplichting voor inkomstenbelasting

Werkgevers zijn verplicht om federale en provinciale inkomstenbelasting in te houden op het loon van hun werknemers. Het bedrag dat ingehouden moet worden, hangt af van verschillende factoren:

Het totale salaris, loon, bonussen, belastbare voordelen, etc. van de werknemer.
De belastingkredieten die de werknemer claimt op hun TD1-formulieren (federale en provinciale). Deze formulieren geven de bedragen aan van de persoonlijke belastingkredieten waarop de werknemer recht heeft, wat de te inhouden belasting vermindert.
De toepasselijke federale en provinciale belastingtarieven op basis van het inkomsteniveau van de werknemer. Canada hanteert een progressief belastingstelsel, waarbij hogere inkomens tegen hogere tarieven worden belast.

Werkgevers gebruiken payroll aftrek tabellen of gecertificeerde payroll software van de CRA en Revenu Québec om het juiste bedrag aan federale en provinciale inkomstenbelasting in te houden per loonperiode. Deze tabellen bevatten de belastingschijven en tarieven voor het huidige jaar, en worden aangepast op basis van de claiming van belastingkredieten door de werknemer.

Provinciale belastingtarieven en schijven variëren aanzienlijk door heel Canada. Werkgevers moeten de tarieven en regels toepassen die specifiek zijn voor de provincie of het territorium waar de werknemer werkt.

Belastingaftrek en vrijstellingen voor werknemers

Hoewel werkgevers verantwoordelijk zijn voor het inhouden van belastingen, kunnen werknemers profiteren van diverse belastingaftrekken en niet-rekeningskredieten die hun totale belastingdruk verlagen bij het indienen van hun jaarlijkse inkomstenbelastingaangifte. Sommige van deze bedragen worden meegenomen in de payroll-inhouding via de TD1-formulieren, anderen bij de aangifte.

Veelvoorkomende aftrekken en credits zijn onder andere:

Basispersoonlijke Bedrag: Een niet-rekeningskrediet dat beschikbaar is voor alle personen. Het bedrag varieert op federaal en provinciaal niveau.
CPP/QPP en EI/QPIP Bijdragen: De bijdrage van de werknemer aan deze programma’s is meestal aftrekbaar of geeft recht op een belastingkrediet.
Geregistreerde Pensioenregeling (RPP) Bijdragen: Bijdragen van de werknemer aan een geregistreerde pensioenregeling zijn aftrekbaar.
Geregistreerde Retirement Savings Plan (RRSP) Bijdragen: Bijdragen door de werknemer aan een RRSP zijn aftrekbaar, binnen limieten.
Vakbond- of Professionele Lidmaatschapskosten: Bedragen betaald aan een vakbond of professionele organisatie kunnen aftrekbaar zijn.
Kinderopvangkosten: Aftrekbaar voor in aanmerking komende personen.
Medische Kosten: In aanmerking komende medische kosten die een bepaald drempelbedrag overschrijden, kunnen worden aangegeven als niet-rekeningskrediet.
Charitable Donations: In aanmerking komende donaties kunnen worden aangegeven als niet-rekeningskrediet.
Canada Employment Amount: Een niet-rekeningskrediet voor werknemers ter ondersteuning van werkgerelateerde uitgaven.

Werknemers geven sommige van deze credits aan op hun TD1-formulieren om de ingehouden belasting te verminderen. Andere aftrekken en credits worden berekend en geclaimd wanneer de werknemer hun jaarlijkse T1 General inkomstenbelastingaangifte indient.

Belastingnaleving en rapportage deadlines

Werkgevers hebben strikte verplichtingen met betrekking tot de betaling van ingehouden belastingen en bijdragen, evenals de jaarlijkse rapportage.

Betaling van broninhoudingen: Werkgevers moeten de ingehouden inkomstenbelasting, CPP/QPP en EI/QPIP-bedragen, samen met hun eigen bijdragen, aan de CRA of Revenu Québec overmaken. De frequentie van de betalingen (maandelijks, kwartaal of vaker) hangt af van het gemiddelde maandelijkse inhoudingsbedrag van twee jaar eerder. Grotere loonadministraties vereisen frequentere betalingen.
Indienen van informatieaangiften: Jaarlijks moeten werkgevers samenvattingsaangiften voorbereiden en indienen met het totale salaris en de totale inhoudingen per werknemer.
- T4-velden (Verklaring van Alphaangifte): Voor werknemers buiten Quebec moeten T4-velden worden uitgereikt en voor 28 februari van het jaar volgend op het betreffende kalenderjaar bij de CRA worden ingediend.
- RL-1-velden (Relevé 1 - Inkomen uit Dienstverband en Andere Inkomsten): Voor werknemers in Quebec moeten RL-1-velden worden uitgereikt en voor 28 februari worden ingediend bij Revenu Québec.
- T4A-velden (Verklaring van Pensioen, Ouderdoms-, Rente- en Andere Inkomsten): Gebruikt voor het rapporteren van andere inkomsten zoals bepaalde uitkeringen of betalingen aan niet-werknemers.
Samenvattingsformulieren: Werkgevers moeten ook samenvattingsformulieren (T4-samenvatting, RL-1-samenvatting) indienen die de totalen op de individuele formulieren afstemmen met de totale bedragen die door het jaar heen zijn overgemaakt.

Het niet naleven van deadlines of het niet tijdig indienen van rapportages kan leiden tot aanzienlijke boetes en rentekosten.

Speciale Belastingoverwegingen voor Buitenlandse Werknemers en Bedrijven

Het in dienst nemen van buitenlandse werknemers of het hebben van een buitenlands bedrijf met medewerkers in Canada brengt extra fiscale complexiteiten met zich mee.

Belastingresidentie: De belastingverplichtingen van buitenlandse werknemers in Canada hangen af van hun belastingresidentiestatus (resident, niet-resident of geacht resident). Residents worden belast op hun wereldwijde inkomen, niet-residents meestal alleen op inkomsten uit Canadese bronnen.
Social Insurance Number (SIN): Buitenlandse werknemers die in Canada mogen werken, moeten een SIN verkrijgen om in payroll te worden opgenomen en voor belastingdoeleinden.
Belastingverdragen: Canada heeft belastingverdragen met veel landen om dubbele belasting te voorkomen. Deze verdragen kunnen de belastingverplichtingen van niet-residents die in Canada werken beïnvloeden en kunnen de Canadese belasting op bepaalde soorten inkomsten verminderen of elimineren.
Permanent Establishment: Voor buitenlandse bedrijven kan het creëren van een "permanente vestiging" in Canada (bijvoorbeeld met een vaste plaats van zaken of een afhankelijk agent met bevoegdheid contracten te sluiten) Canadese vennootschapsbelasting- en payrollrapportageverplichtingen activeren.
Inhouding voor niet-residents: Specifieke inhoudingsregels kunnen van toepassing zijn op betalingen aan niet-residents voor diensten die in Canada worden geleverd.

Het beheren van payroll voor buitenlandse werknemers vereist zorgvuldige overweging van immigratiestatus, belastingresidentieregels en toepasselijke belastingverdragen om te waarborgen dat aan zowel de Canadese als mogelijk buitenlandse belastingwetten wordt voldaan. Buitenlandse bedrijven die personeel in Canada in dienst nemen, zelfs zonder een traditioneel kantoor, kunnen aanzienlijke werkgeververplichtingen hebben afhankelijk van de aard en duur van het werk in Canada.