Verlaat in Canada

Het beheer van werknemersverlof en vakanterechten in Canada omvat het navigeren door een kader van voorschriften die zowel op federaal als provinciaal/territoriaal niveau zijn vastgesteld. Terwijl de Canada Labour Code de federale gereguleerde sectoren regelt, vallen het merendeel van de werknemers onder de jurisdictie van provincies of territoria, elk met hun eigen specifieke arbeidsnormenwet. Werkgevers moeten zich houden aan de regels van de provincie of het territorium waar hun werknemers zich bevinden, en zorgen voor naleving van de minimale vereisten voor vakantietijd, feestdagen, ziekteverlof, ouderschapsverlof en diverse andere soorten wettelijke verlof. Het begrijpen van deze diverse vereisten is cruciaal voor het handhaven van compliance en het ondersteunen van het welzijn van werknemers in verschillende regio’s van het land.

Deze regelgeving stelt minimale normen vast waaraan werkgevers moeten voldoen. Veel bedrijven kiezen ervoor om genereuzere verlofregelingen aan te bieden dan de wettelijke minima om talent aan te trekken en te behouden, maar ze mogen nooit minder bieden dan wettelijk vereist in de relevante jurisdictie.

Jaarlijks vakantieverlof

Minimale vakantiebestemmingen in Canada zijn meestal gebaseerd op de dienstjaren van een werknemer bij een werkgever. Hoewel de specifieke eisen variëren per provincie en territorium, is het algemene principe dat werknemers vakantietijd en -betaling verdienen naarmate ze meer jaren in dienst zijn. Federaal gereguleerde werknemers, bijvoorbeeld, hebben recht op een minimum aantal weken vakantie op basis van hun dienstjaar.

Jaren Dienst (Federaal)	Minimale Vakantiebestemming	Minimum Vakantiebetaling
1 tot 5 jaar	2 weken	4% van jaarloon
6 tot 9 jaar	3 weken	6% van jaarloon
10+ jaar	4 weken	8% van jaarloon

Provinciale- en territoriale normen kunnen verschillen. Sommige provincies vereisen bijvoorbeeld 3 weken vakantie na minder dienstjaren dan de federale standaard, en sommige eisen 4 weken na een bepaalde grens. Vakantiebetaling wordt meestal berekend als een percentage van het brutoloon dat de werknemer verdient gedurende de periode waarin het verlof wordt opgenomen.

Feestdagen

Canada erkent verschillende nationale wettelijke feestdagen, maar provincies en territoria stimuleren ook eigen feestdagen. Werknemers hebben over het algemeen recht op een vrije dag met regulier loon op deze feestdagen. Als een werknemer moet werken op een feestdag, heeft hij meestal recht op premievrije vergoeding (bijvoorbeeld 1,5 of 2 keer het normale uurloon) plus een vervangende vrije dag met loon, of een hogere premievrije vergoeding zonder vervangende dag, afhankelijk van de jurisdictie en de overeenkomst met de werknemer.

Federaal erkende feestdagen in 2026:

Feestdag	Datum (2026)
Nieuwjaarsdag	1 januari
Goede Vrijdag	3 april
Easter Monday	6 april
Victoria Day	18 mei
Canada Day	1 juli
Labour Day	7 september
National Day for Truth and Reconciliation	30 september
Thanksgiving Day	12 oktober
Remembrance Day	11 november
Kerstmis	25 december
Boxing Day	26 december

Let op dat sommige provincies aanvullende feestdagen kennen (bijv. Family Day/Louis Riel Day/Islander Day in februari, Civic Holiday in augustus) of niet alle federale feestdagen vieren (bijv. Remembrance Day is niet altijd een betaalde wettelijke feestdag in alle provincies voor alle werknemers).

Ziekteverlofbeleid

Wettelijke ziekteverlofrechten variëren aanzienlijk per Canadese jurisdictie. Federaal gereguleerde werknemers hebben recht op een minimum aantal betaalde ziektedagen per jaar. Veel provincies vereisen ook een minimum aantal onbetaalde of betaalde ziektedagen, die na verloop van tijd kunnen oplopen.

Federaal Ziekteverlof (Medisch Verlof met Loon):

• Werknemers bouwen 3 dagen betaald medisch verlof op na 30 dagen onafgebroken tewerkstelling.
• Na 30 dagen bouwen werknemers nog eens 2 dagen op aan het begin van elke maand, tot een maximum van 10 dagen per jaar.
• Ongebruikte betaalde medisch verlof-dagen kunnen worden meegenomen naar het volgende jaar en tellen mee voor het maximum van 10 dagen voor dat jaar.

Provinciale ziektegerelateerde regels verschillen sterk en dekken verschillende aantallen dagen en voorwaarden voor betaling. Sommige provincies eisen enkele onbetaalde dagen, terwijl andere een minimum aantal betaalde dagen vereisen na een bepaalde werkperiode.

Ouderschapsverlof

In Canada wordt ouderschapsverlof vooral geregeld via het federale Employment Insurance (EI)-programma, dat inkomensvervanging biedt aan in aanmerking komende personen die door de geboorte of adoptie van een kind tijdelijk niet kunnen werken. Het recht om dit verlof op te nemen zonder je baan te verliezen wordt beschermd door federale of provinciale arbeidsnormen.

Er zijn doorgaans twee soorten ouderschapsvergoedingen via EI:

• Standaard Ouderschapsuitkeringen: Tot 40 weken uitkeringen kunnen worden gedeeld door ouders. Eén ouder kan niet meer dan 35 weken ontvangen. Het uitkeringspercentage is 55% van het gemiddelde verzekerbare wekelijkse inkomen, tot een maximumbedrag.
• Uitgebreide Ouderschapsuitkeringen: Tot 69 weken uitkeringen, gedeeld door ouders. Eén ouder kan niet meer dan 61 weken ontvangen. Het uitkeringspercentage is 33,8% van het gemiddelde verzekerbare wekelijkse inkomen, tot een maximumbedrag.

Naast ouderschapsverlof biedt het EI-programma ook:

• Zwangerschapsuitkeringen: Tot 15 weken uitkeringen voor de bevallen moeder. Het uitkeringspercentage is 55% van het gemiddelde verzekerbare wekelijkse inkomen, tot een maximumbedrag. Deze uitkeringen worden meestal vóór of onmiddellijk na de bevalling opgenomen en vallen niet onder de ouderschapsuitkeringen.
• Adoptieverlof: Gedekt onder de ouderschapsverlofregelingen, waardoor adoptie ouders standaard of uitgebreide ouderschapsuitkeringen kunnen claimen.

De totale gecombineerde weken zwangerschaps- en ouderschapsuitkeringen die door één of beide ouders kunnen worden opgenomen voor dezelfde geboorte of adoptie zijn beperkt (bijvoorbeeld 57 weken voor standaard, 86 weken voor uitgebreid, inclusief de 15 weken zwangerschapsuitkeringen). De geschiktheid voor EI-uitkeringen hangt af van voldoende verzekerbare werkuren. Arbeidsnormenwetgeving in elke jurisdictie beschermt het recht van de werknemer om na deze verlofperiodes terug te keren naar zijn baan.

Andere soorten verlof

De Canadese arbeidswetten bieden verschillende andere soorten wettelijke verlof aan om verschillende levensomstandigheden en verantwoordelijkheden te accommoderen. De beschikbaarheid en details van deze verlofregelingen variëren sterk per jurisdictie. Veel voorkomende voorbeelden zijn:

• Verlof bij overlijden: Vrije dagen na het overlijden van een familielid. De duur (betaald of onbetaald) verschilt.
• Mededogende Zorgverlof: Verlof voor het verzorgen of ondersteunen van een ernstig ziek familielid met een significant risico op overlijden. EI-uitkeringen kunnen beschikbaar zijn.
• Verlof bij Ernstige Ziekte: Verlof voor het verzorgen of ondersteunen van een ernstig ziek kind of volwassene uit familiekader. EI-uitkeringen kunnen beschikbaar zijn.
• Verlof gerelateerd aan huiselijk geweld: Vrije dagen voor werknemers die slachtoffer zijn van huiselijk geweld. Regelingen verschillen per provincie.
• Juryplicht: Vrije dagen om naar de rechtbank te gaan voor jury-selectie of juryplicht. Typisch onbetaald, maar jobbeschermend.
• Reservistenverlof: Verlof voor militaire reservisten voor opleiding of actieve dienst.
• Studieverlof: Sommige jurisdicties bieden verlof voor onderwijsdoeleinden, alhoewel dit minder gebruikelijk is als wettelijke minimum.
• Sabbatical: Over het algemeen geen wettelijk recht, maar kan door werkgevers als voordeel worden aangeboden.

Werkgevers moeten de specifieke arbeidsnormenwetgeving die van toepassing is op de locatie van hun werknemers raadplegen om te zorgen dat ze voldoen aan alle vereiste soorten verlof en de bijbehorende voorwaarden.