Arbeidsbelastingen in Luxemburg

Luxemburg hanteert een progressief belastingstelsel voor particulieren, waarbij de inkomstenbelastingtarieven toenemen naarmate het inkomen hoger is. Zowel werkgevers als werknemers hebben verschillende verplichtingen met betrekking tot sociale zekerheidsbijdragen en loonbelastingen. Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het berekenen, inhouden en afdragen van werknemersinkomstenbelasting en sociale zekerheidsbijdragen, evenals het betalen van hun eigen aandeel in sociale zekerheidsbijdragen. Het begrijpen van deze vereisten is cruciaal voor een conforme salarisadministratie in het Groothertogdom.

Het belastingjaar in Luxemburg stemt overeen met het kalenderjaar en loopt van 1 januari tot 31 december. Belastingverplichtingen worden voornamelijk beheerd via de Luxembourg Inland Revenue (Administration des Contributions Directes - ACD) voor inkomstenbelasting en het Joint Social Security Centre (Centre Commun de la Sécurité Sociale - CCSS) voor sociale zekerheidsbijdragen.

Employer of Record sociale zekerheids- en payrollbelastingverplichtingen

Werkgevers in Luxemburg zijn verplicht bij te dragen aan verschillende sociale zekerheidssecties op basis van salarissen van werknemers. Deze bijdragen dekken sectoren zoals pensioenen, ziektekostenverzekering, ongevallenverzekering en werkloosheid. De basis voor de berekening is over het algemeen het brutoloon van de werknemer, tot bepaalde plafonds voor sommige bijdragen.

Employer social security bijdrage-percentages voor 2025 worden naar verwachting grotendeels in lijn met de huidige tarieven, berekend als een percentage van het brutoloon van de werknemer. Belangrijke werkgeversbijdragen zijn onder andere:

Pensioenverzekering: Een percentage van het brutoloon.
Ziektekostenverzekering: Een percentage van het brutoloon.
Ongevallenverzekering: Vraagt afhankelijk van de sector en het risiconiveau van de bedrijfsactiviteit.
Mutualité des Employeurs (Werkgevers mutualiteit): De bijdrage is afhankelijk van het ziekteverzuimpercentage van het bedrijf.
Werkloosheidsfonds: Een klein percentage van het brutoloon.

Specifieke tarieven worden jaarlijks herzien, maar vallen doorgaans binnen ranges. Voor illustratiedoeleinden kunnen de typische werkgeverspercentages (exclusief variabele ongevallenverzekering en mutualité) oplopen tot ongeveer 12-15% van het brutoloon, tot de respectieve bijdrageplafonds. Er wordt geen apart "loontaks" geheven op de totale loonkosten van de werkgever; de belangrijkste werkgeverskosten voor loonadministratie zijn sociale zekerheidsbijdragen.

Werkgevers moeten zich registreren bij de CCSS en de salarissen van werknemers maandelijks aangeven, waarbij zowel werkgevers- als werknemersbijdragen voor de gestelde deadlines worden afgedragen.

Inkomstenbelasting inhoudingsvereisten

Werkgevers zijn verplicht inkomstenbelasting in te houden op de lonen van werknemers volgens het Pay As You Earn (PAYE) systeem. Het bedrag van de in te houden belasting hangt af van verschillende factoren, waaronder de belastingklasse van de werknemer, het inkomsteniveau en eventuele toeslagen of aftrekken die op hun belastingkaart (fiche de retenue d'impôt) worden vermeld.

Werknemers worden toegewezen aan een belastingklasse op basis van hun persoonlijke situatie:

Belastingklasse 1: Alleenstaanden, gescheiden personen, gescheiden van tafel en bed, en personen in een geregistreerd partnerschap die apart worden belast.
Belastingklasse 2: Gehuwde personen die gezamenlijk worden belast, personen in een geregistreerd partnerschap die gezamenlijk worden belast.
Belastingklasse 1a: Alleenstaanden met een kind, of alleenstaanden van 65 jaar of ouder.

De progressieve inkomstenbelasting voor 2025 wordt toegepast op het belastbaar inkomen van de werknemer. De belastingkaart die door de ACD wordt verstrekt, informeert de werkgever over de juiste belastingklasse en eventuele specifieke toeslagen die in aanmerking moeten worden genomen bij het berekenen van de maandelijkse inhouding.

Hieronder een illustratief voorbeeld van de progressieve inkomstenbelasting (tarieven en schijven zijn indicatief en onderhevig aan officiële bevestiging voor 2025):

Belastbaar Inkomen (EUR)	Belastingtarief (%)
Tot 12.438	0
12.439 - 14.508	8
14.509 - 16.578	9
16.579 - 18.648	10
18.649 - 20.718	11
20.719 - 22.788	12
22.789 - 24.858	14
24.859 - 26.928	16
26.929 - 29.064	18
29.065 - 38.892	20
38.893 - 48.720	22
48.721 - 58.548	24
58.549 - 68.376	26
68.377 - 78.204	28
78.205 - 88.032	30
88.033 - 97.860	32
97.861 - 107.688	34
107.689 - 117.516	36
117.517 - 127.344	38
127.345 - 150.000	39
Boven 150.000	40

Daarnaast wordt een solidariteitstaks (impôt de solidarité) geheven als een percentage van het bedrag aan inkomstenbelasting, meestal 7% of 9%, afhankelijk van het inkomen.

Werkgevers moeten de ingehouden inkomstenbelasting maandelijks afdragen aan de ACD.

Employee Tax Deductions and Allowances

Werknemers in Luxemburg kunnen profiteren van diverse belastingaftrekposten en toeslagen die hun belastbaar inkomen verminderen, waardoor hun totale belastingdruk afneemt. Enkele veel voorkomende aftrekken zijn:

Standaardaftrekken: Vaste bedragen voor zakelijke kosten, reiskosten tussen huis en werk en bijzondere kosten worden vaak automatisch toegepast tenzij hogere werkelijke kosten worden opgegeven.
Werkgerelateerde kosten: Werkelijke kosten die de standaardaftrek overschrijden, kunnen worden geclaimd (bijv. specifieke beroepsopleiding, vakliteratuur).
Reiskosten: Een vaste vergoeding per kilometer voor woon-werkverkeer, onderhevig aan een maximum.
Specifieke kosten (Dépenses Spéciales): Inclusief bijdragen aan bepaalde verzekeringen (levens-, ziekte-, ongevallen-, burgerlijke aansprakelijkheidsverzekering), rente op persoonlijke leningen (binnen limieten), en bepaalde donaties.
Verzekeringspremies: Premies voor levensverzekering, ziektekostenverzekering en bepaalde andere persoonlijke verzekeringen zijn aftrekbaar tot een jaarlijkse maximum.
Rente op leningen: Rente betaald op persoonlijke leningen (exclusief hypotheekrente voor een hoofdwoning, dat anders wordt behandeld) is aftrekbaar tot een maximum per jaar.
Kosten kinderopvang: Kosten voor externe kinderopvang (crèche, dagopvang) kunnen tot een bepaald jaarlijks maximumbedrag per kind worden afgetrokken.
Onderhoudsbetalingen: Alimentatie of onderhoudsverplichtingen aan een gescheiden echtgenoot kunnen onder bepaalde voorwaarden worden afgetrokken.
Pensioenbijdragen: Bijdragen aan bepaalde vrijwillige pensioenregelingen zijn binnen limieten aftrekbaar.

Werknemers kunnen hun werkgever informeren over bepaalde aftrekbare kosten via hun belastingkaart, om de maandelijkse inhouding aan te passen, of ze jaarlijks aangeven bij het indienen van hun inkomstenbelastingaangifte.

Belastingnaleving en rapportagedeadlines

Werkgevers hebben strikte deadlines voor het aangeven en afdragen van belastingen en sociale zekerheidsbijdragen.

Maandelijkse sociale zekerheidsaangiften en betalingen: Werkgevers moeten salarissen aangeven en zowel werkgevers- als werknemersbijdragen voor sociale zekerheid afdragen aan de CCSS vóór de 10e dag van de maand volgend op de loonperiode.
Maandelijkse inhoudingsbetaling inkomstenbelasting: De ingehouden inkomstenbelasting van de lonen moet vóór de 10e dag van de maand volgend op de loonperiode aan de ACD worden betaald.
Jaarlijkse update belastingkaart: Werkgevers ontvangen jaarlijks bijgewerkte belastingkaarten voor werknemers, meestal eind van het voorgaande jaar of begin van het belastingjaar.
Jaarlijkse salarisattesten: Werkgevers moeten vóór het einde van februari na het belastingjaar jaarlijkse salarisattesten (certificat de salaire) uitreiken aan werknemers, met details over bruto salaris, ingehouden belasting en sociale bijdragen. Een kopie wordt ook naar de ACD gestuurd.
Jaarlijkse werkgeververklaring: Werkgevers kunnen een jaarlijkse verklaring indienen waarin het totaal betaalde salaris en ingehouden belastingen/bijdragen worden samengevat.

Werknemers zijn over het algemeen verplicht een jaarlijkse inkomstenbelastingaangifte (déclaration d'impôt) in te dienen vóór 31 maart van het jaar volgend op het belastingjaar, hoewel vaak uitstel wordt verleend, meestal tot 31 december. Indienen is verplicht voor bepaalde inkomensniveaus of situaties (bijv. meerdere inkomensbronnen, specifieke aftrekken).

Specifieke belastingaspecten voor buitenlandse werknemers en bedrijven

Het belastingstelsel van Luxemburg bevat specifieke regels voor personen die niet resident zijn voor belastingdoeleinden en voor buitenlandse bedrijven die personeel in het land in dienst nemen.

Belastingresidentie: Een persoon wordt over het algemeen als belastingresident van Luxemburg beschouwd als hun vaste woonplaats in Luxemburg is of als ze meer dan zes opeenvolgende maanden in het land verblijven. Inwoners worden belast op hun wereldwijde inkomen. Niet-ingezetenen worden alleen belast op hun Luxemburg-bronneninkomen.
Niet-resident werknemers: Niet-resident werknemers die in Luxemburg werken, zijn onderworpen aan loonbelasting inhouding op hun Luxemburg-bronnenwerkingsinkomen. Ze worden typisch toegewezen aan Belastingklasse 1, tenzij ze kiezen voor assimilatie aan een belastingplichtige die in Luxemburg woont (onder bepaalde voorwaarden), wat toegang geeft tot residentiële belastingklassen en aftrekken.
Belastingverdragen: Luxemburg heeft een uitgebreid netwerk van verdragen ter vermijding van dubbele belasting met talrijke landen. Deze verdragen voorkomen dat personen en bedrijven tweemaal worden belast over hetzelfde inkomen en bepalen vaak welk land primair recht heeft op het belasten van arbeidsinkomen, vooral voor grensarbeiders (frontaliers) of werknemers op internationale opdrachten.
Buitenlandse bedrijven die in Luxemburg in dienst treden: Een buitenlands bedrijf dat personen in Luxemburg in dienst neemt, kan een belastingsubjectie (permanente vestiging) in Luxemburg creëren, wat vennootschapsbelastingplichtigen kan triggeren. Zelfs zonder een vaste vestiging moet het buitenlandse bedrijf zich als werkgever in Luxemburg registreren, voldoen aan de Luxemburgse arbeidswetgeving en alle werkgever sociale zekerheids- en loonbelastingsverplichtingen vervullen voor de werknemers die daar werken. Het inschakelen van een Employer of Record is een veelgebruikte oplossing voor buitenlandse bedrijven om deze verplichtingen wettelijk te beheren zonder een lokale entiteit op te richten.