Arbeidsbelastingen in Tsjechië

De Tsjechische Republiek hanteert een uitgebreid belastingstelsel dat onder andere inkomstenbelasting, sociale zekerheidsbijdragen en ziektekostenverzekering Bijdragen omvat, die allemaal aanzienlijke gevolgen hebben voor zowel werkgevers als werknemers. Werkgevers spelen een cruciale rol in dit systeem door verschillende belastingen en bijdragen namens hun werknemers te berekenen, in te houden en te betalen. Het begrijpen van deze verplichtingen is essentieel voor een conforme payrollverwerking en het beheer van arbeidsrelaties binnen het land.

Het belastingjaar in de Tsjechische Republiek sluit aan bij het kalenderjaar, dat loopt van 1 januari tot 31 december. Zowel inwoners als niet-inwoners die inkomen uit Tsjechische bronnen verdienen, zijn aan belasting onderworpen, hoewel specifieke regels en mogelijke verdragen ter dubbele belastinggeving van toepassing kunnen zijn op niet-inwoners. Werkgevers moeten navigeren door deze regelgeving om te zorgen voor een accurate en tijdige naleving van alle wettelijke vereisten.

Employer of Record sociale zekerheids- en payrollbelastingverplichtingen

Werkgevers in de Tsjechische Republiek zijn verantwoordelijk voor het bijdragen aan zowel sociale zekerheids- als openbare gezondheidszorgfondsen op basis van het bruto salaris van hun werknemers. Deze bijdragen vormen een aanzienlijk onderdeel van de totale kosten voor arbeid.

Sociale zekerheidsbijdragen dekken het overheidsbeleid voor werkgelegenheid, ziekteverzekeringen en pensioenverzekeringen. Bijdragen aan de ziektekostenverzekering financieren het publieke gezondheidszorgsysteem.

De werkgeversbijdragepercentages voor 2026 zijn:

Bijdragetype	Werkgeverspercentage (2026)
Sociale Zekerheid	24,8%
Ziektekostenverzekering	9,0%
Totaal werkgever percentage	33,8%

Deze bijdragen worden berekend op basis van het bruto maandsalaris van de werknemer. Er is een jaarlijkse maximale beoordelingsbasis voor sociale zekerheidsbijdragen, vastgesteld op 48 maal het gemiddelde loon. Voor 2026 ligt deze drempel op CZK 2.350.416. Zodra het cumulatieve bruto inkomen van een werknemer voor het jaar deze drempel bereikt, stoppen de sociale zekerheidsbijdragen (zowel werkgever als werknemer) voor de rest van het jaar. Voor de ziektekostenverzekering is er geen maximale beoordelingsbasis.

Inkomstenbelasting inhoudingsvereisten

Werkgevers zijn verplicht om loonbelasting (persoonlijk inkomen) in te houden op het bruto maandsalaris van hun werknemers onder het Pay As You Earn (PAYE) systeem. Het inkomstenbelastingstelsel in de Tsjechische Republiek is progressief, met verschillende belastingtarieven die gelden voor verschillende inkomensniveaus.

Voor 2026 zijn de persoonlijke inkomstenbelastingtarieven:

Jaarlijkse Belastinggrondslag (CZK)	Belastingtarief (2026)
Tot CZK 1.762.812	15%
Overschrijding CZK 1.762.812	23%

De drempel voor het tarief van 15% in 2026 is CZK 1.762.812 per jaar (36 keer het gemiddelde salaris van CZK 48.967). Het tarief van 23% geldt voor het gedeelte van het inkomen dat deze drempel overschrijdt.

Werkgevers berekenen de maandelijkse belastinggrondslag door het brutoloon te nemen en bepaalde aanpassingen toe te passen (bijvoorbeeld mogelijk het verhogen ervan met een notionele hoeveelheid voor door de werkgever betaalde sociale en ziektekostenverzekering voor berekeningsdoeleinden, hoewel deze methode wijzigingen heeft ondergaan en voor 2026 bevestigd moet worden). De belasting wordt vervolgens berekend op basis van de progressieve tarieven en verminderd met de toepasselijke maandelijkse belastingvrijstellingen die door de werknemer worden geclaimd.

Werknemersbelastingaftrek en -toeslagen

Werknemers hebben recht op verschillende belastingaftrekken en -toeslagen die hun persoonlijke inkomstenbelasting verlagen. Deze worden meestal door de werknemer aangevraagd via een verklaring ondertekend door de werkgever.

Veel voorkomende maandelijkse belastingvrijstellingen voor 2026 zijn onder andere:

Basis persoonlijke vrijstelling: Een vastgesteld maandelijks bedrag dat beschikbaar is voor iedere belastingplichtige.
Partnertoeslag: Beschikbaar als de partner een laag jaarlijks inkomen heeft en in hetzelfde huishouden woont.
Kindtoeslag: Een maandelijks bedrag per afhankelijke minderjarige, met hogere bedragen voor de tweede en volgende kinderen. Deze toeslag kan worden geclaimd als belastingkrediet of, indien het belastingkrediet minder is dan de toeslag, als een belastingbonus (teruggavebedrag).
Invaliditeitstoeslagen: Beschikbaar voor werknemers met verschillende graden van invaliditeit.
Studententoeslag: Beschikbaar voor studenten tot een bepaalde leeftijd.

Werknemers kunnen ook jaarlijkse belastingaftrekken claimen (waardoor de belastinggrondslag wordt verminderd) voor zaken zoals hypotheekrente, levensverzekering, pensioenbijdragen, donaties en vakbondsbijdragen, meestal bij het indienen van hun jaarlijkse belastingaangifte.

Belastingnaleving en rapportage deadlines

Werkgevers hebben strikte deadlines voor het rapporteren en afdragen van ingehouden belastingen en bijdragen.

Maandelijks: Ingehouden inkomstenbelasting, sociale zekerheidsbijdragen en ziektekostenverzekering moeten worden betaald aan de relevante autoriteiten vóór bepaalde data in de volgende maand (meestal vóór de 20e voor sociale zekerheid en ziektekostenverzekering, en vóór de 15e voor inkomstenbelasting, hoewel exacte datums licht kunnen variëren). Maandelijkse rapportages waarin de inkomsten en bijdragen van werknemers worden gedetailleerd, zijn ook vereist.
Jaarlijks: Werkgevers moeten jaarlijks een inkomstenverklaring aan de werknemers uitreiken vóór het begin van het volgende jaar (meestal vóór 31 januari of 15 februari, afhankelijk van hoe de werknemer aangeeft). Daarnaast dienen werkgevers een gezamenlijke jaarrapportage van alle ingehouden inkomstenbelasting over het jaar in bij de belastingdienst, meestal vóór 31 maart (of later indien elektronisch ingediend).

Het niet nakomen van deze deadlines kan leiden tot boetes, rente en mogelijke controles.

Speciale belastingoverwegingen voor buitenlandse werknemers en bedrijven

Buitenlandse werknemers die in de Tsjechische Republiek werken, zijn onderworpen aan Tsjechische inkomstenbelasting over hun in Tsjechië verworven inkomen. Hun belastingresidentie (resident versus niet-resident) bepaalt hun belastingverplichtingen over wereldwijde inkomen versus inkomen uit Tsjechië. Niet-residenten worden over het algemeen alleen belast op inkomen uit in Tsjechië verworven bronnen. Verdragen ter dubbele belastingheffing tussen de Tsjechische Republiek en het land van verblijf van de werknemer kunnen vrijstelling bieden van dubbele belasting en bepalen welk land het primaire recht heeft om bepaalde inkomsten te belasten.

Hoe dan ook kunnen buitenlandse bedrijven die personen in Tsjechië in dienst hebben, een vaste inrichting (PE) voor belastingdoeleinden creëren, afhankelijk van de aard en duur van hun activiteiten. Het vaststellen van een PE creëert vennootschapsbelastingverplichtingen in Tsjechië. Zelfs zonder een PE wordt een buitenlands bedrijf dat personeel in Tsjechië in dienst heeft, beschouwd als een buitenlandse werkgever en moet het zich registreren bij de Tsjechische autoriteiten, inclusief de belastingdienst, sociale zekerheidsadministratie en ziektekostenverzekeraars, om te voldoen aan werkgeververplichtingen zoals het inhouden van belasting en het betalen van bijdragen. Het gebruik van een [Employer of Record] (EOR) dienst is een gangbare strategie voor buitenlandse bedrijven om personeel in Tsjechië te employment conform zonder dat ze een eigen juridische entiteit of vaste inrichting hoeven op te zetten.