Tunisia beschikt over een progressief belastingsysteem dat verplichtingen bevat voor zowel werkgevers als werknemers met betrekking tot inkomstenbelasting en sociale zekerheidsbijdragen. Werkgevers spelen een essentiële rol in dit systeem door inkomstenbelasting in te houden op salarissen van werknemers en bijdragen te leveren aan het nationale sociale zekerheidsfonds namens beide partijen. Naleving van deze regelgeving is essentieel voor alle bedrijven die in het land actief zijn, om een juiste financiering van openbare diensten en sociale zekerheidsprogramma's te garanderen.

Het begrijpen van de specifieke vereisten voor loonbelasting, bronbelasting op inkomsten en verslaglegging is van vitaal belang voor soepele werking en het vermijden van boetes. Het raamwerk omvat diverse tarieven, drempels en deadlines waaraan werkgevers zich moeten houden, naast bepalingen voor inhoudingen en vrijstellingen voor werknemers die de uiteindelijke belastbare inkomsten beïnvloeden.

Employer of Record Sociale Zekerheid en Loonbelastingverplichtingen

Werkgevers in Tunesië zijn verplicht bij te dragen aan het National Social Security Fund (CNSS) voor hun werknemers. Deze bijdragen dekken verschillende voordelen, waaronder pensioen, ziektekostenverzekering en gezinsvergoedingen. De bijdragepercentages worden berekend op basis van het bruto salaris van de werknemer, tot een bepaald plafond voor sommige componenten.

De standaard sociale zekerheidsbijdragepercentages voor het algemene regime worden doorgaans verdeeld tussen de werkgever en de werknemer.

Bijdrage Type	Werkgever Percentage	Werknemer Percentage
Sociale Zekerheid (CNSS)	16,57%	9,18%
Arbeidsongeschiktheid	Variabel (bijv. 0,5% - 4%)	0%
Totaal (Ongeveer)	17,07% - 20,57%	9,18%

• Het percentage voor arbeidsongevallen van de werkgever varieert afhankelijk van de sector en het risiconiveau van de activiteit.
• Bijdragen worden over het algemeen berekend op het totale bruto salaris, inclusief basisloon, vergoedingen, bonussen en in natura voordelen, hoewel specifieke plafonds kunnen gelden voor bepaalde componenten of de totale basis.

Naast sociale zekerheid kunnen werkgevers ook onderworpen zijn aan andere loonbelastinggerelateerde belastingen of bijdragen, zoals bijdragen aan beroepsopleidingsfondsen, hoewel de primaire verplichting het CNSS betreft.

Bronbelasting op Inkomsten Vereisten

Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het inhouden van Persoonlijke Inkomstenbelasting (PIT) op de salarissen van hun werknemers op maandelijkse basis. Dit ingehouden bedrag wordt dan betaald aan de belastingdienst namens de werknemer. De PIT wordt berekend op basis van het nettobelastbaar inkomen van de werknemer, dat wordt afgeleid nadat verplichte sociale zekerheidsbijdragen en toepasselijke aftrekposten en vrijstellingen van het bruto salaris zijn afgetrokken.

De tarieven voor Persoonlijke Inkomstenbelasting zijn progressief, wat betekent dat hogere inkomensniveaus tegen hogere tarieven worden belast. De belastingtarieven en -schijven kunnen jaarlijks wijzigen door de jaarlijkse wetsontwerp, maar de algemene structuur omvat meerdere niveaus.

Hieronder een illustratief voorbeeld van potentiële PIT-schijven en tarieven (gebaseerd op recente structuren, onder voorbehoud van bevestiging in 2025):

Jaarlijks Nettobelastbaar Inkomen (TND)	Belastingtarief
Tot 8,000	0%
8,001 tot 20,000	26%
20,001 tot 30,000	28%
30,001 tot 50,000	32%
50,001 tot 80,000	34%
Meer dan 80,000	35%

• De werkgever berekent de maandelijkse inhouding door het maandelijkse nettobelastbare inkomen te annualiseren, de jaarlijkse belastingtarieven toe te passen, de jaarlijkse belastingplicht te bepalen en vervolgens te delen door 12.
• Specifieke belastingkredieten of -verlagingen kunnen van toepassing zijn op basis van de gezinssituatie van de werknemer.

Aftrekposten en Vrijstellingen voor Werknemers

Werknemers in Tunesië hebben recht op bepaalde aftrekposten en vrijstellingen die hun belastbaar inkomen verminderen, waardoor hun PIT-verantwoordelijkheid wordt verlaagd. Werkgevers moeten hiermee rekening houden bij het berekenen van de maandelijkse inhouding.

Veelvoorkomende aftrekposten en vrijstellingen omvatten:

• Verplichte Sociale Zekerheidsbijdragen: Het aandeel van de werknemer in CNSS-bijdragen (9,18%) is aftrekbaar van het bruto inkomen om tot belastbaar inkomen te komen.
• Beroepskosten: Een standaardaftrek voor beroepskosten wordt doorgaans toegelaten, berekend als een percentage van het bruto salaris (bijvoorbeeld 10%) met een specifiek jaarlijks plafond. Deze aftrek is bedoeld om kosten gerelateerd aan het werk te compenseren.
• Gezinsvergoedingen: Vergoedingen worden toegekend op basis van de gezinssituatie van de werknemer (bijvoorbeeld burgerlijke staat, aantal afhankelijke kinderen). Deze worden vaak als vaste jaarlijkse bedragen verstrekt die direct de te betalen belasting verminderen of het belastbaar inkomen.
• Andere specifieke aftrekposten: Bepaalde andere uitgaven, zoals bijdragen aan goedgekeurde pensioenregelingen of specifieke types verzekeringspremies, kunnen onder bepaalde voorwaarden ook aftrekbaar zijn.

Werkgevers moeten de benodigde informatie van werknemers verkrijgen over hun gezinssituatie en andere relevante details om deze aftrekposten en vrijstellingen correct toe te passen in de belastingberekening.

Belastingnaleving en Verslagleggingsdeadlines

Werkgevers in Tunesië hebben strikte deadlines voor het rapporteren en betalen van ingehouden belastingen en sociale zekerheidsbijdragen. Het naleven van deze deadlines is cruciaal om boetes, rente en mogelijke juridische problemen te voorkomen.

Belangrijke nalevingsvereisten en deadlines omvatten:

• Maandelijkse aangiften (Déclaration Mensuelle des Salaires - DMS): Werkgevers moeten een maandelijkse verklaring indienen waarin de betaalde salarissen, ingehouden PIT en verschuldigde sociale zekerheidsbijdragen voor zowel werkgever als werknemer worden vermeld. Deze aangifte is meestal verschuldigd vóór de 28e van de volgende maand.
• Maandelijkse betalingen: De bedragen aan ingehouden PIT en sociale zekerheidsbijdragen die worden aangegeven, moeten uiterlijk op dezelfde deadline worden betaald aan de desbetreffende autoriteiten (Belastingdienst en CNSS), doorgaans de 28e van de volgende maand.
• Jaarlijkse samenvatting: Werkgevers moeten een jaarlijkse samenvatting indienen met een overzicht van betaalde salarissen, ingehouden belastingen en gedane bijdragen voor alle werknemers tijdens het voorgaande kalenderjaar. De deadline voor deze jaarlijkse aangifte is meestal tegen eind februari van het volgende jaar.
• Werknemersbelastingcertificaten: Werkgevers moeten werknemers jaarlijkse certificaten verstrekken waarin hun brutoloon, inhoudingen en ingehouden belastingen worden samengevat, die werknemers nodig hebben voor hun persoonlijke belastingaangifte (indien vereist).

Het bijhouden van correcte loonadministratie en op de hoogte blijven van specifieke deadlines aangekondigd door de belastingautoriteiten is essentieel voor naleving.

Specifieke Belastingoverwegingen voor Buitenlandse Werknemers en Bedrijven

Buitenlandse werknemers en bedrijven die actief zijn in Tunesië krijgen specifieke belastingoverwegingen met betrekking tot employment.

• Belastingresidentie: De fiscale behandeling van buitenlandse werknemers hangt af van hun residentiestatus in Tunesië. Personen worden over het algemeen als fiscaal resident beschouwd als ze hun gewone verblijfplaats in Tunesië hebben, hun economisch centrum in Tunesië ligt, of dan meer dan 183 dagen binnen een periode van 365 dagen in Tunesië aanwezig zijn. Fiscaal residenten worden belast op hun wereldwijde inkomen, terwijl niet-residenten meestal alleen belast worden op hun in Tunesië verkregen inkomen.
• Inkomen uit Tunesië: Salarissen en andere vergoeding voor arbeid verricht in Tunesië worden beschouwd als inkomen uit Tunesië en zijn onderworpen aan Tunesische PIT, ongeacht de residentie van de werknemer of waar de betaling plaatsvindt.
• Sociale Zekerheid voor Buitenlandse Werknemers: Buitenlandse werknemers die voor een Tunesische werkgever werken, zijn over het algemeen onderworpen aan Tunesische sociale zekerheidsbijdragen, tenzij een internationale sociale zekerheidsregeling tussen Tunesië en het land van herkomst van de werknemer anders bepaalt. Regelingen kunnen bepalen dat werknemers tijdelijk in Tunesië worden toegelaten tot het systeem van hun thuisland.
• Buitenlandse bedrijven: Buitenlandse bedrijven die personeel in Tunesië in dienst nemen, zelfs zonder geregistreerde vestiging of dochteronderneming, kunnen een belastbare aanwezigheid opbouwen (permanente inrichting) afhankelijk van de aard en duur van hun werkzaamheden. Indien een permanente inrichting bestaat, wordt het bedrijf onderworpen aan Tunesische vennootschapsbelasting en werkgeversverplichtingen, inclusief loonbelastinginhoudingen en sociale zekerheidsbijdragen voor hun werknemers in Tunesië.
• Double Taxation Treaties: Tunesië heeft verdragen gesloten over dubbele belasting met diverse landen. Deze verdragen kunnen de belastingheffing over buitenlands personeel beïnvloeden, en mogelijk zorgen voor vermindering of vrijstelling van dubbele belasting op inkomen dat in Tunesië wordt verdiend. De specifieke bepalingen van het betreffende verdrag moeten worden geraadpleegd.

Buitenlandse bedrijven in dienst nemen van werknemers in Tunesië, of het nu lokale of expat-werknemers betreft, moeten zorgvuldig hun verplichtingen met betrekking tot registratie, belastinginhoudingen en sociale zekerheidsbijdragen beoordelen om volledige naleving van de Tunesische wet te waarborgen. Het gebruik van een Employer of Record kan helpen bij het navigeren door deze complexiteit.