Een Employer of Record en een Common Law Employer - Wat is het verschil? (Bijgewerkt in 2026)

Belangrijke punten:

• 1. Common Law Employer en Employer of Record (EOR) geven beide de werkgever volledige controle over de taken van de werknemer, het aannemen en ontslaan, en andere dagelijkse beslissingen.
• 2. Om een Common Law Employer in een ander land te worden, moet je daar een aanwezigheid vestigen.
• 3. Met een EOR kun je administratieve en nalevingsgerelateerde taken uitbesteden. Als een Common Law Employer ben je wettelijk verantwoordelijk voor de naleving.

Als je van plan bent een wereldwijd bedrijf te runnen, heb je mogelijk de termen “Employer of Record” en “Common Law Employer” opgemerkt. In eerste instantie kunnen de twee hetzelfde lijken, maar ze hebben aanzienlijke verschillen.

Het is belangrijk om hiermee vertrouwd te raken voordat je mensen uit andere landen in dienst neemt. Het verschil tussen de twee kan ook je uitbreidingsplannen voor je bedrijf beïnvloeden.

Laten we alles bespreken wat je moet overwegen in het dilemma van de Common Law Employer versus de Employer of Record.

Wat is een Common Law Employer?

Een Common Law Employer is een entiteit of een individu die vaste werknemers aanneemt. De Common Law Employer stuurt alle aspecten van het werk van een werknemer en compenseert hen met salarissen of wed wages.

De Common Law Employer moet voldoen aan alle juridische verplichtingen van de werkgever-werknemerrelatie. Dit omvat naleving van arbeids- en employmentwetgeving. De werkgever moet ook loonadministratie en withholding taxes beheren. Ze moeten ook wettelijke voordelen bieden.

Over het algemeen is iedereen die mensen in dienst neemt een Common Law Employer. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Deze term omvat meestal geen zelfstandig ondernemers en non-profitorganisaties. Het sluit ook andere soorten werkgevers uit die op verschillende regels werken die voor de Common Law Employer zijn voorzien.

Wat is een Employer of Record?

Een Employer of Record (EOR) is een organisatie die fungeert als een Common Law Employer voor een werknemer in een land waar de werkgever geen aanwezigheid heeft. Terwijl een EOR alle verantwoordelijkheden van een werkgever op zich neemt, bepalen ze niet het werk dat de werknemer doet.

Een EOR is een goede optie voor bedrijven die talent in het buitenland willen aannemen. Ze stellen bedrijven in staat om te huren zonder een aanwezigheid te vestigen. De meeste landen vereisen dat je een juridische aanwezigheid hebt om te voldoen aan de verplichtingen van de Common Law Employer richting de werknemer.

Wanneer een bedrijf een werknemer via een EOR in dienst neemt, behoudt het de controle over alle aspecten van het werk van de werknemer. Een EOR beïnvloedt niet wie het bedrijf aanneemt of ontslaat. Ze hebben geen controle over de uren die de werknemer werkt, zolang deze voldoet aan de bepalingen van de lokale arbeidswetgeving. Een EOR beïnvloedt ook niet welke voordelen de werkgever aanbiedt, afgezien van de wettelijke.

Een EOR zorgt voor naleving van arbeids- en employmentwetgeving van het land waar de werknemer woont. Het behandelt ook de loonadministratie, houdt belastingen in op naam van de werknemer in en voldoet aan wettelijke voordelen. Afhankelijk van de EOR kunnen ze aanvullende diensten aanbieden.

Over het algemeen is het kosteneffectiever om te vertrouwen op je Employer of Record wanneer je tot tien mensen wilt aannemen in een enkel land. Als je van plan bent om meer mensen per land te werven, kan het opzetten van een aanwezigheid in dat land een meer kosteneffectieve keuze zijn.

Hoe verschillen deze qua werkgelegenheid?

Er zijn twee hoofdverschillen tussen een Common Law Employer en een Employer of Record.

De eerste en belangrijkste ligt in wie bepaalt welke taken de werknemer uitvoert. Bij een Common Law Employer hebben zij volledige controle over wat hun werknemers doen tijdens hun werkuren. Ze bepalen ook wanneer en hoe ze hun dagelijkse taken uitvoeren.

Een Employer of Record beïnvloedt het dagelijkse werk niet. Wat de werknemer gaat doen, is volledig afhankelijk van de klant van de Employer of Record en hun vereisten. Een EOR regelt de administratieve taken achter de arbeidsrelatie. De werknemer werkt echter voor en volgt de instructies van de werkgever die hen via een EOR heeft aangenomen.

Het andere belangrijke aspect is het land vanwaar de werknemer werkt. Een Common Law Employer is beperkt tot het aannemen van talent dat in hetzelfde land woont.

Als ze iemand uit een ander land willen aannemen, moeten ze daar een aanwezigheid vestigen of een EOR inzetten om aan de regelgeving te voldoen. Ze kiezen er mogelijk voor om zelfstandige contractors in te huren in plaats van werknemers. Maar de relatie tussen de twee kan minder voordelig zijn voor de werkgever.

Aan de andere kant kan een goede Employer of Record wereldwijd mensen aannemen. Ze hebben meestal een aanwezigheid in elk land dat in hun aanbod is opgenomen. Hierdoor kunnen ze overal ter wereld als Common Law Employer optreden voor de werkgever.

Deze organisaties nemen alle juridische verplichtingen van de Common Law Employer voor hun cliënten op zich. Maar ze beïnvloeden niet het daadwerkelijke werk dat de werknemer doet.

Welke is beter, een EOR inhuren of in elk land de Common Law Employer worden?

Nu je de verschillen tussen de twee kent, weet je ook dat het antwoord afhangt van je bedrijfsdoelen en uitbreidingsplannen.

Bij het aannemen in het buitenland is het kosteneffectiever om een EOR te gebruiken als juridische werkgever, terwijl je de controle behoudt over het werk van een klein wereldwijd team. Maar als je team blijft groeien en een nieuw land grote kansen biedt, kan het opzetten van een aanwezigheid daar een betere optie zijn.

Beide opties bieden je controle over het dagelijkse werk van je werknemers.

Maar je profiteert ook van het uitbesteden van administratieve taken en het naleven van regelgeving met een EOR.

Echter, naarmate je team groeit, kan het opzetten van een aanwezigheid in een ander land en het worden van een Common Law Employer kosteneffectiever zijn. Zodra je een aanwezigheid in een ander land hebt gevestigd en een Common Law Employer bent geworden, ben je verantwoordelijk voor het naleven van de regels. Overweeg het inhuren van een lokaal HR-team of te vertrouwen op een wereldwijde payrollprovider om op de hoogte te blijven van de wettelijke vereisten in een ander land.

Om de juiste beslissing te maken, houd je korte- en langetermijnuitbreidingsplannen in gedachten. Als je van plan bent uit te breiden naar een ander land, is het opzetten van een aanwezigheid daar een goede optie. Wil je werknemers uit verschillende landen aannemen en de naleving waarborgen, dan is een EOR wellicht beter.

Hoe dan ook, je behoudt controle over de dagelijkse taken. Het maken van de juiste keuze hangt dus af van je budget en uitbreidingsplannen. Overweeg ook of je het liefst de verplichtingen naar je werknemers uitbesteedt voor een vast bedrag of dat je het intern beheert.

FAQ

Wat is een Common Law Employee?

Een Common Law Employee is een persoon die permanent in dienst is bij een werkgever. De werkgever heeft controle over het werk dat de werknemer doet. Een werknemer komt in aanmerking voor vergoeding en wettelijke voordelen.

Wat is het verschil tussen een werknemer en een werkgever?

Een werknemer is iemand die in dienst wordt genomen om een baan uit te voeren. De werkgever is degene die de werknemer aanneemt. De werkgever bepaalt wat, wanneer en hoe de werknemer werkt. Ze zijn ook verplicht om compensatie te bieden en aan andere wettelijke vereisten voor de werknemer te voldoen.

Wat is het verschil tussen een Common Law Employee en een Zelfstandige Ondernemer?

Een werknemer wordt permanent door iemand anders aangenomen om een baan te vervullen. Ze ontvangen een loon of salaris voor hun werk. Een zelfstandige ondernemer werkt zichzelf en voert een tijdelijke opdracht uit voor een klant. Bij een werknemer heeft de werkgever volledige controle over hoe, wanneer en waar ze werken. De zelfstandige bepaalt zijn werkuren en vertrouwt op universele best practices om projectmatig werk af te ronden.