Belangrijke punten samengevat:

• 1. Niet-exempt werknemers verdienen doorgaans minder dan $684 per week en komen in aanmerking voor overwerkvergoeding.
• 2. Exempt werknemers ontvangen hun salaris wekelijks, ongeacht de hoeveelheid werk en uren die ze hebben gemaakt. Niet-exempt worden betaald per uur, meestal tegen een lager tarief.
• 3. Het autonoomheidsniveau van de werknemer kan het verschil maken bij het indelen als ofwel exempt of niet-exempt. Het is belangrijk te begrijpen waar de taken van de werknemer onder vallen voor een juiste classificatie.

Bij het aannemen van werknemers voor jouw bedrijf is een van de belangrijkste beslissingen hoe je jouw werknemers classificeert. Een van de meest verwarrende dilemma’s is de keuze tussen een exempt en een niet-exempt werknemer.

Onder de federale Fair Labor Standards Act (FLSA) begint het verschil tussen de twee met hun wekelijkse salaris. Er zijn echter een paar bijkomende nuances waar je van op de hoogte moet zijn bij het classificeren van je werknemers.

Wat is een niet-exempt werknemer?

Niet-exempt werknemers zijn werknemers die een andere reeks rechten hebben dan je gewone werknemers. Niet-exempt werknemers verdienen doorgaans uurlijk tarief en verdienen minder dan $684 per week volgens federale wet. De grens kan variëren afhankelijk van de staat, maar meestal verdienen ze minder dan dat bedrag.

Niet-exempt werknemers hebben ook recht op overwerkvergoeding. Ze kunnen geen functies bekleden die worden gezien als uitvoerend, administratief of professioneel.

Wat betreft overwerkvergoeding, hebben niet-exempt werknemers recht op een overtarief van 1,5 keer hun uurloon.

Er is echter nog een andere onderscheidingslijn om exempt en niet-exempt werknemers te onderscheiden. Die ligt in het niveau van toezicht dat nodig is.

Niet-exempt werknemers worden rechtstreeks gecontroleerd door hogere managers die de werkbelasting bepalen. Deze werknemers hebben doorgaans geen zeggenschap over managementbeslissingen. Daarom worden werknemers in de lopende band vaak gebruikt als voorbeeld van niet-exempt werknemers.

Andere voorbeelden zijn bouwvakkers, onderhoudsmedewerkers en andere handarbeiders. Niet-exempt werknemers domineren sectoren die repetitieve taken of fysiek werk vereisen.

Naast de financiële kant, heeft de FLSA ook andere eisen waardoor werknemers exempt kunnen zijn van overwerk. Niet-exempt werknemers kunnen niet worden beschouwd als "bona fide uitvoerende, administratieve, professionele of buitendienst-verkopers." Dit geldt niet voor leraren, academisch personeel en computerwerkers.

Wat is een exempt werknemer?

In vergelijking met niet-exempt werknemers verdienen exempt werknemers meer per uur. Ze voldoen niet aan de vereisten voor minimumloon en overwerkvergoeding. Ze ontvangen in plaats daarvan een salaris. Ze hebben geen recht op overbetaling, zelfs als ze meer dan 40 uur per week werken.

In tegenstelling tot niet-exempt werknemers kunnen exempt werknemers leidinggevende functies binnen het bedrijf bekleden.

Moet je werknemers classifiëren als exempt of niet-exempt?

Nu je het verschil tussen exempt en niet-exempt werknemers kent, zal het begrijpen van hoe ze te classificeren eenvoudiger worden. Hier volgen een paar regels om te volgen:

1. Salarisniveau

   Elke werknemer die onder de bepaalde drempel in jouw staat verdient, wordt als niet-exempt beschouwd.

2. Salarisbasis

   Een exempt werknemer ontvangt een gegarandeerd minimumloon, ongeacht het aantal gewerkte uren.

3. Taken

   Niet-exempt werknemers hebben meestal toezicht nodig. Ze hebben geen management zeggenschap over hun werkbelasting.

De eerste twee onderdelen van deze test zijn vrij gemakkelijk te begrijpen. De derde kan echter tricky zijn en zorgt ervoor dat veel bedrijven hun werknemers verkeerd classificeren.

Er zijn drie meest gebruikte indelingen voor werknemers die vrijgesteld zijn van overwerkvergoeding. Om te zorgen dat je werknemers exempt zijn, moeten ze aan alle onderstaande criteria voldoen.

1. Executieve vrijstelling

Werknemers die vrijgesteld zijn van overwerkvergoeding onder de executieve vrijstelling moeten:

• Een primaire taak hebben in het management van een afdelingen of het bedrijf zelf.

• Minimaal twee of meer voltijdse werknemers of het equivalent daarvan superviseren.

• De bevoegdheid hebben om andere werknemers aan te nemen of te ontslaan.

2. Geschoolde professionele vrijstelling

Deze vrijstelling vereist dat werknemers:

• Werk uitvoeren dat geavanceerde kennis vereist. Dit wordt onder de FLSA gedefinieerd als vooral intellectueel werk. Het omvat consequent gebruik van oordeel en discretie.

• Werken in een vakgebied van leren of wetenschap.

• Over een gevorderde graad beschikken.

3. Administratieve vrijstelling

De meest verwarrende van de drie is de administratieve vrijstelling. Onder deze vrijstelling moeten deze werknemers:

• Een beslissingsbevoegdheid hebben.

• Kantoor- of niet-handmatig werk uitvoeren dat gerelateerd is aan management of bedrijfsvoering van de werkgever.

Het is gemakkelijk om deze taal te verwisselen, daarom is deze vrijstelling vaak de oorzaak van de meeste verkeerde classificaties. Enkele voorbeelden van administratieve functies die onder deze vrijstelling vallen, zijn HR-werknemers, salarisadministratie en financiën. Boekhouding en belasting, marketing en reclame en public relations zijn ook goede voorbeelden.

Is het beter om een niet-exempt werknemer te zijn?

De belangrijkste reden waarom werknemers de rol van niet-exempt werknemer aannemen, is hun werk-privébalans voorkeuren. Overwerk speelt een belangrijke rol in de status van niet-exempt. Exempt werknemers hebben geen recht op overwerkvergoeding. Gewoonlijk verdienen exempt werknemers een veel hoger uurtarief.

Degenen die de voorkeur geven aan lange werkuren en daarvoor gecompenseerd willen worden, kiezen vaak voor de rol van niet-exempt werknemer. Het uurloon kan lager zijn, en hun aanwezigheid is de hoofdvereiste om het te verdienen. Bovendien worden niet-exempt werknemers meestal beter beschermd door de FLSA dan exempt werknemers.

Exempt werknemers krijgen hun salaris aan het eind van de week, ongeacht de uren die ze gewerkt hebben. Bijvoorbeeld, een exempt werknemer op een bouwplaats ontvangt zijn salaris, zelfs als onvoorziene omstandigheden de werkplek voor die week gesloten hebben. Niet-exempt werknemers in deze situatie komen niet in aanmerking voor betaling, omdat ze geen uren hebben geregistreerd.

Een ander onderscheid ligt in de ervaring en kennis die vereist zijn. Dit verschilt aanzienlijk voor exempt en niet-exempt werknemers. Niet-exempt werknemers zullen waarschijnlijk gemakkelijker banen vinden. Deze functies zijn vaak instapniveau qua ervaring en kennis. Helaas kan dit ook kansen op doorgroei beperken.

Wat exempt en niet-exempt werknemers gemeenschappelijk hebben, is dat ze beiden recht hebben op overheidsarbeidsvoordelen. Deze omvatten sociale zekerheidsuitkeringen na pensionering. Ze komen ook in aanmerking om wekelijkse werkloosheidsuitkeringen te ontvangen als ze hun baan verliezen.

Echter, exempt werknemers krijgen doorgaans meer privileges en voordelen van hun werkgevers. Betaald verlof is ook een belangrijke factor, en iets dat niet-exempt werknemers niet aangeboden krijgen.

De ernst van het classificeren van werknemers

Het is belangrijk om je werknemers correct te classificeren. De werkgever loopt ernstig risico als ze hun werknemers verkeerd classificeren. Ze kunnen jaren van onbetaalde lonen of overuren verschuldigd zijn. Ze kunnen ook statutaire boetes krijgen, en in een erger scenario, advocaatkosten.

Misclassificatie is een van de meest voorkomende redenen voor rechtszaken tegen werkgevers. Zowel kleine als middelgrote bedrijven hebben aanzienlijke bedragen moeten betalen vanwege verkeerde classificatie. Zorg dat je begrijpt hoe je je werknemers moet classificeren als exempt of niet-exempt om kostbare gevolgen te voorkomen.

FAQ:

Wat zijn de drie factoren om exempt of niet-exempt te bepalen?

Drie factoren die gebruikt worden om te bepalen of een werknemer exempt of niet-exempt is, zijn salarisrate, salarisbasis en taken. Niet-exempt werknemers verdienen minder dan $684 per week. Exempt werknemers ontvangen een salaris aan het eind van de week ongeacht het aantal gewerkte uren. Niet-exempt werken meestal uren, terwijl exempt werknemers mogelijk managers kunnen zijn.

Wat betekent het om niet exempt te zijn?

Een niet-exempt werknemer is een uurloonwerker die volgens de federale wet minder dan $684 per week verdient. Deze werknemers hebben recht op overwerkvergoeding en kunnen geen leidinggevende functies binnen het bedrijf bekleden. Een vaak gebruikt voorbeeld om niet-exempt werknemers uit te leggen, is lijnproductiewerkers.

Wat zijn de nadelen van een niet-exempt werknemer zijn?

De meest voorkomende nadelen van niet-exempt werknemer zijn meestal lagere tarieven vergeleken met exempt werknemers. Niet-exempt functies vereisen doorgaans minder ervaring en kennis, maar dit kan ook de loopbaanmogelijkheden beperken.