Belangrijke punten:

• 1. Niet-vrijgestelde werknemers verdienen doorgaans minder dan $684 per week en komen in aanmerking voor overwerkvergoeding.
• 2. Vrijgestelde werknemers ontvangen hun vergoeding elke week, ongeacht de hoeveelheid werk en uren die zij hebben gemaakt. Niet-vrijgestelde werknemers worden per uur betaald, meestal tegen een lager tarief.
• 3. Het niveau van autonomie van de werknemer kan een verschil maken bij het classificeren als vrijgesteld of niet-vrijgesteld. Het is belangrijk om te begrijpen waar de taken die de werknemer uitvoert onder vallen voor een juiste classificatie.

Bij het aannemen van werknemers voor je bedrijf, is een van de belangrijkste beslissingen hoe je je werknemers gaat classificeren. Een van de verwarrendste dilemma’s is de keuze tussen een exempt versus niet-exempt werknemer.

Onder de federale Fair Labor Standards Act (FLSA) begint het verschil tussen de twee met hun wekelijkse salaris. Er zijn echter een paar aanvullende nuances waar je van op de hoogte moet zijn bij het classificeren van je werknemers.

Wat is een niet-vrijgestelde werknemer?

Niet-vrijgestelde werknemers zijn werknemers die een andere set rechten hebben dan je reguliere werknemers. Niet-vrijgestelde werknemers zijn meestal uurloners die volgens de federale wet minder dan $684 per week verdienen. De limiet kan variëren afhankelijk van de staat, maar ze verdienen meestal minder dan dat bedrag.

Niet-vrijgestelde werknemers hebben ook recht op overwerkvergoeding. Ze kunnen ook geen leidinggevende, administratieve of professionele functies vervullen.

Wat betreft overwerkvergoeding, hebben niet-vrijgestelde werknemers recht op een overwaarde van 1,5 keer het uurloon.

Er is echter nog een ander onderscheid dat wordt gebruikt om vrijgestelde en niet-vrijgestelde werknemers te differentiëren. Het ligt in het niveau van supervisie dat deze werknemers nodig hebben.

Niet-vrijgestelde werknemers worden direct begeleid door werknemers op hoger niveau die de werkbelasting bepalen. Deze werknemers hebben meestal geen inspraak in managementbesluiten. Daarom worden assemblage-arbeiders vaak als voorbeeld gebruikt van niet-vrijgestelde werknemers.

Andere voorbeelden zijn bouwvakkers, onderhouds- en andere handarbeiders. Niet-vrijgestelde werknemers domineren sectoren die repetitieve taken of fysiek werk uitvoeren.

Naast de financiële kant, heeft de FLSA andere vereisten die vrijgestelde werknemers van overwerk vrijstellen. Niet-vrijgestelde werknemers kunnen niet worden beschouwd als "bona fide uitvoerende, administratieve, professionele en buitenshuis verkoopmedewerkers." Dit geldt niet voor leraren, academisch personeel en computerwerkers.

Wat is een vrijgestelde werknemer?

In vergelijking met niet-vrijgestelde werknemers verdienen vrijgestelde werknemers meer per uur. Ze vallen niet onder de vereisten voor minimumloon en overwerkvergoeding. In plaats daarvan ontvangen de vrijgestelde werknemers een salaris. Ze hebben geen recht op overwerkvergoeding, hoewel ze mogelijk meer dan 40 uur per week werken.

In tegenstelling tot niet-vrijgestelde werknemers kunnen vrijgestelde werknemers leidinggevende functies binnen het bedrijf bekleden.

Moet je werknemers classificeren als vrijgesteld of niet-vrijgesteld?

Nu je het verschil tussen vrijgestelde vs. niet-vrijgestelde werknemers kent, zou het begrijpen van hoe je ze moet classificeren makkelijker moeten zijn. Hier volgen een paar regels om te volgen:

1. Loonniveau

   Elke werknemer die onder de bepaalde drempel in jouw staat verdient, wordt als niet-vrijgesteld beschouwd.

2. Salarisbasis

   Een vrijgestelde werknemer ontvangt een gegarandeerd minimumloon, ongeacht de gewerkte uren.

3. Taken

   Niet-vrijgestelde werknemers vereisen meestal supervisie. Ze hebben geen management invloed op hun werkbelasting.

De eerste twee onderdelen van deze test zijn vrij eenvoudig te begrijpen. De derde kan echter ingewikkeld zijn en zorgt ervoor dat veel bedrijven hun werknemers verkeerd classificeren.

Er zijn drie meest voorkomende classificaties van werknemers die vrijgesteld zijn van overwerkvergoeding. Om ervoor te zorgen dat jouw werknemers vrijgesteld zijn, moeten ze aan alle volgende criteria voldoen.

1. Executive exemption

Werknemers die vrijgesteld zijn van overwerkvergoedingen onder de executive exemption, moeten:

• Een primaire taak hebben in het beheren van een afdeling of het bedrijf zelf.
• Minstens twee voltijdse werknemers of het equivalent daarvan superviseren.
• De bevoegdheid hebben om andere werknemers aan te nemen of te ontslaan.

2. Learned professional exemption

Deze vrijstelling vereist dat werknemers:

• Werk uitvoeren dat geavanceerde kennis vereist. Dit wordt onder de FLSA gedefinieerd als vooral intellectueel werk. Het omvat consequent gebruik van oordeel en discretie.
• Werken in een wetenschaps- of vakgebied.
• Een gevorderde graad bezitten.

3. Administrative exemption

De meest verwarrende van de drie is de administrative exemption. Volgens deze vrijstelling moeten deze werknemers:

• Over besluitvormingsbevoegdheid beschikken.
• Kantoor- of niet-handmatig werk uitvoeren dat verband houdt met het beheer of de bedrijfsvoering van de werkgever.

Het is gemakkelijk om deze taal te verwarren, daarom is deze vrijstelling de belangrijkste oorzaak van de meeste misclassificaties. Sommige voorbeelden van administrative functies die onder de vrijstelling vallen, zijn HR-werknemers, salarisadministratie en financiën. Boekhouding en belastingen, marketing en reclame en communicatie zijn ook goede voorbeelden.

Is het beter om een niet-vrijgestelde werknemer te zijn?

De belangrijkste reden waarom werknemers de rol van niet-vrijgestelde werknemer accepteren, is hun voorkeur voor werk-privébalans. Overwerk speelt een belangrijke rol bij de status van niet-vrijgesteld. Vrijgestelde werknemers hebben geen recht op overwerkvergoeding. Gewoonlijk verdienen vrijgestelde werknemers meer per uur.

Degenen die de voorkeur geven aan lange werkzaamheden en daarvoor worden gecompenseerd, vinden het fijn om niet-vrijgestelde werknemer te zijn. Het uurloon kan lager zijn, en hun aanwezigheid is de belangrijkste eis om dat te verdienen. Bovendien worden niet-vrijgestelde werknemers meestal beter beschermd door de FLSA dan vrijgestelde werknemers.

Vrijgestelde werknemers krijgen hun salaris aan het einde van de week, ongeacht de gewerkte uren. Bijvoorbeeld, een vrijgestelde werknemer op een bouwplaats ontvangt zijn salaris, zelfs als onvoorziene omstandigheden de site voor de week hebben gesloten. Niet-vrijgestelde werknemers in dit geval komen niet in aanmerking voor betaling, omdat ze geen uren hebben geregistreerd.

Een ander verschil ligt in de ervaring en kennis die vereist is. Dit verschilt aanzienlijk voor vrijgestelde en niet-vrijgestelde werknemers. Niet-vrijgestelde werknemers zullen waarschijnlijk makkelijker werk vinden. Deze functies zijn vaak instapniveau qua ervaring en kennis. Helaas kan dit ook de carrièrekansen beperken.

Wat vrijgestelde en niet-vrijgestelde werknemers gemeenschappelijk hebben, is dat beiden in aanmerking komen voor overheidsarbeidsvoordelen. Deze omvatten Socialezekerheidsuitkeringen na pensionering. Ook is er recht op wekelijkse werkloosheidsuitkering als ze hun baan verliezen.

Echter, vrijgestelde werknemers krijgen doorgaans meer privileges en voordelen van hun werkgevers. Paid time off (betaald verlof) is ook een belangrijke factor, en dat wordt niet aangeboden aan niet-vrijgestelde werknemers.

De ernst van werknemerclassificatie

Het is belangrijk om je werknemers correct te classificeren. De werkgever loopt een serieus risico als ze hun werknemers verkeerd classificeren. Ze kunnen geconfronteerd worden met jaren van niet-betaalde lonen of overwerk. Ze kunnen ook te maken krijgen met wettelijke boetes, en in het ergste geval met advocaatkosten.

Misclassificatie is een van de meest voorkomende redenen voor rechtszaken tegen werkgevers. Zowel kleine als middelgrote werkgevers hebben aanzienlijke bedragen moeten betalen vanwege misclassificatie. Zorg dat je begrijpt hoe je je werknemers als vrijgesteld of niet-vrijgesteld moet classificeren om kostbare repercussies te vermijden.

FAQ:

Wat zijn de drie factoren om te bepalen of een werknemer vrijgesteld of niet-vrijgesteld is?

Drie factoren die gebruikt worden om te bepalen of een werknemer vrijgesteld of niet-vrijgesteld is, zijn salaris, salarisbasis en taken. Niet-vrijgestelde werknemers verdienen minder dan $684 per week. Vrijgestelde werknemers ontvangen een salaris aan het eind van de week, ongeacht de gewerkte uren. Niet-vrijgestelde werknemers registreren doorgaans uren. Tot slot hebben niet-vrijgestelde werknemers supervisie nodig, terwijl vrijgestelde werknemers mogelijk managers kunnen zijn.

Wat betekent het niet-vrijgesteld zijn?

Een niet-vrijgestelde werknemer is een werknemer die per uur betaalt en volgens de federale wet minder dan $684 per week verdient. Deze werknemers hebben recht op overwerkvergoeding en kunnen geen leidinggevende functies vervullen. Een vaak gebruikt voorbeeld om niet-vrijgestelde werknemers uit te leggen, zijn productielijnarbeiders.

Wat zijn de nadelen van het zijn van een niet-vrijgestelde werknemer?

De meest voorkomende nadelen van niet-vrijgestelde arbeid zijn meestal lagere tarieven in vergelijking met vrijgestelde werknemers. Deze functies vereisen doorgaans minder ervaring en kennis, maar kunnen ook de carrièrekansen beperken.