Visa Sponsoring voor Internationale Werknemers - Een Gids voor Werkgevers

Het uitbreiden van je team internationaal kan een doorslaggevende verandering betekenen. Echter, het navigeren door visa-sponsoring kan ontmoedigend aanvoelen. Veel werkgevers realiseren zich niet dat het sponsoren van een visum een optie is of dat het een strategische zet kan zijn om top talent aan te trekken. Als je overweegt globaal te werven, is het cruciaal om te begrijpen hoe visa-sponsoring werkt, wanneer je het moet gebruiken en wat het inhoudt.

Hier is wat je moet weten over visa-sponsoring voor internationale aanwervingen.

Wanneer moet je overwegen om visa-sponsoring te gebruiken?

Visa-sponsoring is zinvol wanneer je top talent wilt aannemen maar te maken hebt met beperkingen op werkvergunningen. Sponsoring kan de beste oplossing zijn als een kandidaat de vaardigheden bezit die je bedrijf nodig heeft, maar niet legaal mag werken in jouw land. Dit geldt vooral in sectoren met tekorten aan vakbekwame werknemers, zoals tech, zorg en engineering.

Overweeg het sponsoren van een remote werknemer die wil verhuizen. Visa-sponsoring kan dat mogelijk maken als de werknemer voor persoonlijke redenen verhuist of je hen dichter bij het hoofdkantoor wilt hebben. Het ondersteunen van een verhuizing kan ook de retentie verbeteren en jouw bedrijf positioneren als een werkgever die waarde hecht aan zijn personeel.

Hoe werkt het proces van visa-sponsoring?

Het sponsprocess varieert per land, maar het omvat meestal het verkrijgen van een werkvergunning voor je werknemer. Als werkgever moet je doorgaans aantonen dat een lokale werknemer de baan niet gemakkelijk kon invullen en dat je voldoet aan de door de overheid gestelde salarisgrenzen. Na goedkeuring neemt jouw bedrijf de wettelijke verantwoordelijkheid voor de werkvergunning van de werknemer.

Verenigde Staten: Het H-1B visumproces

Om een werknemer te sponsoren onder het H-1B-visumprogramma, moeten werkgevers een petitie indienen bij U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS). Het proces omvat meerdere stappen:

• Labor Condition Application (LCA). Werkgevers moeten een LCA indienen bij het Department of Labor, waarin wordt gegarandeerd dat het aannemen van een buitenlandse werknemer geen negatieve impact heeft op Amerikaanse werknemers.

• Indienen van de H-1B-petitie. De werkgever dient Formulier I-129 in bij USCIS zodra de LCA is goedgekeurd.

• Lotingsysteem. Vanwege de grote vraag werkt het H-1B programma op een loterijsysteem, waarbij jaarlijks een beperkt aantal aanvragen wordt geselecteerd.

• Goedkeuring en uitgifte van het visum. De werknemer kan een H-1B visum aanvragen bij een Amerikaanse ambassade of consulaat als hij wordt geselecteerd en goedgekeurd.

Werkgevers moeten er ook van bewust zijn dat H-1B visa strenge loonvereisten en geldigheidsperiodes kennen. Ze duren doorgaans drie jaar, met de mogelijkheid tot verlenging.

Verenigd Koninkrijk: Skilled worker visum

Werkgevers in het VK moeten een sponsorllicentie verkrijgen voordat ze buitenlandse talenten aannemen. Het proces omvat verschillende belangrijke stappen:

• Aanvragen van een sponsorlicentie. Bedrijven moeten legitimiteit aantonen en de mogelijkheid om te voldoen aan immigratieregels.

• Toewijzen van een Certificate of Sponsorship (CoS). Zodra gelicentieerd, wijst de werkgever een CoS toe aan de potentiële werknemer.

• Visumaanvraag. De werknemer vraagt het Skilled Worker visum aan met behulp van het CoS referentienummer.

• Toezicht op naleving. Werkgevers moeten de status van werknemers volgen en veranderingen melden aan het UK Home Office.

De Britse overheid stelt ook minimale salarisdrempels vast die werkgevers moeten halen. Deze hangen af van de functie en sector.

Canada: Het LMIA-proces

Voor de meeste werkvergunningen in Canada moeten werkgevers een Labor Market Impact Assessment (LMIA) verkrijgen. Dit bewijst dat er geen gekwalificeerde Canadese werknemers beschikbaar zijn. De stappen omvatten:

• Adverteren van de vacature. Werkgevers moeten de rol voor een vereiste periode adverteren om een lokaal arbeids tekort aan te tonen.

• Indienen van de LMIA-aanvraag. Als er geen lokale kandidaten voldoen, dient de werkgever een LMIA-aanvraag in bij Employment and Social Development Canada (ESDC).

• Goedkeuring en werkvergunningaanvraag. Na een positieve LMIA kan de werknemer een werkvergunning aanvragen.

• Visumproces en aanvang van het werk. Na goedkeuring kan de werknemer naar Canada verhuizen en beginnen met werken.

LMIA-aanvragen kunnen enkele weken in beslag nemen. Werkgevers moeten voldoen aan strikte loon- en arbeidsvoorwaarden.

Australië: Temporary Skill Shortage (TSS) visum

Om een buitenlandse werknemer in Australië te werven, moeten bedrijven gebruik maken van het Temporary Skill Shortage (TSS) visumprogramma, dat omvat:

• Word een standaard bedrijfsponsor. Werkgevers moeten zich registreren als erkende sponsor.

• Nominatie van een functie. De rol moet op de goedgekeurde lijst van bekwame beroepen staan.

• Visumaanvraag door de werknemer. Zodra genomineerd, vraagt de werknemer het visum aan.

• Naleving en doorlopende sponsorverplichtingen. Werkgevers moeten voldoen aan Australische arbeidswetten en eventuele veranderingen in visumstatus rapporteren.

Werkgevers moeten verschillende TSS-visumstromen kennen, inclusief kort- en middellangetermijnopties. Deze bepalen hoe lang de werknemer kan blijven.

Wat zijn de kosten van visa-sponsoring?

Visa-sponsoring brengt kosten met zich mee. Deze kunnen onder meer aanvraagkosten, juridische kosten en nalevingskosten omvatten. De vergoedingen verschillen sterk per land. Bijvoorbeeld, in de VS kan het indienen van een H-1B-visumaanvraag enkele duizenden dollars kosten, inclusief overheidskosten en juridische diensten. In het VK variëren sponsorllicenties van enkele honderden tot duizenden ponden, afhankelijk van de grootte van het bedrijf.

Naast de financiële aspecten vereist visa-sponsoring ook administratieve inspanning. Werkgevers moeten de vervaldatums van visa bijhouden en voldoen aan immigratiewetten. Ze bieden soms extra voordelen, zoals relocatieondersteuning.

Sector-specifieke overwegingen voor visa-sponsoring

Bepaalde sectoren hebben unieke uitdagingen bij visa-sponsoring. Bijvoorbeeld:

Tech-sector

Veel landen bieden versnelde visa-opties voor hooggekwalificeerde tech-werknemers, zoals het UK’s Global Talent Visa.

Zorgsector

Extra licentie- en certificeringsvereisten kunnen gelden, wat het proces complexer maakt.

Bouw en engineering

Werkgevers moeten vaak bewijzen dat specifieke vaardigheden tekortschieten voordat ze goedkeuring krijgen.

Het begrijpen van sector-specifieke visa-paadjes kan bedrijven helpen het wervingsproces te stroomlijnen en top talent efficiënter aan te trekken.

Alternatieve opties voor werkvergunningverlening

Visa-sponsoring is niet altijd de enige optie. Werkgevers moeten ook overwegen:

Afhankelijkenvisa

Als de echtgenoot van een werknemer al een werkvisum heeft, kunnen ze mogelijk werkvergunning krijgen zonder sponsorship.

Studentenwerkvergunningen

Veel landen laten internationale studenten parttime werken tijdens hun studie en overstappen naar een volwaardig werkvergunning na afstuderen.

Digitale nomad visa

Sommige landen bieden visa voor remote workers, waarmee ze in een land kunnen wonen zonder een traditioneel werkgever-gesponsord visum.

Deze alternatieven kunnen kosteneffectiever en minder tijdrovend zijn dan volledige visa-sponsoring.

Wat als je zelf geen visa-sponsoring wilt regelen?

Het gebruik van een Employer of Record (EOR) kan een slimme oplossing zijn als het visa-proces te complex klinkt. Een EOR fungeert als de officiële werkgever op papier. Ze regelen werkvergunningen, salarisadministratie en naleving, terwijl jouw bedrijf zich richt op de dagelijkse bedrijfsvoering. Dit is een uitstekende oplossing voor het aannemen van internationaal talent zonder een juridische entiteit op te zetten of immigratieregels te hoeven omzeilen.

Visa-sponsoring

Visa-sponsoring kan een krachtig middel zijn om mondiaal talent aan te trekken en te behouden. Maar het brengt ook verantwoordelijkheden met zich mee. Het begrijpen van het proces, de kosten en de nalevingsvereisten helpt je geïnformeerde wervingsbeslissingen te nemen.

Als het zelf regelen van visa te复杂 is, kan samenwerken met een EOR het proces van visa-sponsoring vereenvoudigen. Het geeft je nog steeds toegang tot een divers talentenpool. Hoe dan ook, het ondersteunen van internationale aanwervingen kan je personeelsbestand versterken. Het zal ook de reputatie van je bedrijf als een wereldwijde werkgever verbeteren.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt het proces van visa-sponsoring?

De duur hangt af van het land en het visumtype. Sommige aanvragen duren slechts enkele weken, terwijl andere, zoals het H-1B visa in de VS, een loterijproces kennen dat maanden kan duren.

Kan een klein bedrijf zich visa-sponsoring veroorloven?

Ja, maar de kosten variëren. Kleine bedrijven moeten budgetteren voor overheidskosten, juridische ondersteuning en nalevingskosten. Het gebruik van een EOR kan een kosteneffectief alternatief zijn.

Wat gebeurt er als het visum van een werknemer wordt geweigerd?

Als een visum wordt afgewezen, kunnen werkgevers in beroep gaan tegen de beslissing. Ze kunnen ook alternatieve werkvergunningopties overwegen, zoals afhankelijkenvisa, studentenwerkvergunningen of digitale nomad visas.