Belangrijkste punten:

1. Visa-sponsoring stelt werkgevers in staat om legaal buitenlands talent aan te nemen. Echter, wereldwijd aannemen brengt financiële en administratieve verantwoordelijkheden met zich mee.

2. Het proces varieert per land, en vereist arbeidsmarkttests, sponsorlicenties en nalevingsverplichtingen.

3. Werkgevers die de complexiteit van sponsoring willen vermijden, kunnen gebruikmaken van een Employer of Record (EOR). Zij kunnen helpen bij het afhandelen van juridische en immigratiezaken.

Het uitbreiden van je team internationaal kan een doorslaggevende verandering zijn. Navigeren door visa-sponsoring kan echter overweldigend lijken. Veel werkgevers realiseren zich niet dat sponsoring van een visum een optie is, of dat het een strategische zet kan zijn om top talent aan te trekken. Als je overweegt globaal te werven, is het cruciaal om te begrijpen hoe visa-sponsoring werkt, wanneer je het moet gebruiken en wat het inhoudt.

Hier is wat je moet weten over visa-sponsoring voor internationale aanstellingen.

Wanneer moet je overwegen visa-sponsoring?

Visa-sponsoring is logisch wanneer je top talent wilt aannemen, maar geconfronteerd wordt met beperkingen in werkvergunningen. Sponsoring kan de beste oplossing zijn als een kandidaat de vaardigheden bezit die jouw bedrijf nodig heeft, maar niet legaal in jouw land mag werken. Dit geldt vooral in sectoren met tekorten aan vaardigheden, zoals technologie, gezondheidszorg en engineering.

Overweeg het sponsoren van een remote medewerker die wil verhuizen. Visa-sponsoring kan dat mogelijk maken als de werknemer om persoonlijke redenen verhuist of als je hen dichterbij het hoofdkantoor wilt hebben. Het ondersteunen van de verhuizing van een werknemer kan ook het behoud verbeteren en je bedrijf positioneren als een werkgever die zijn personeelsbestand waardeert.

Hoe werkt het proces van visa-sponsoring?

Het proces van sponsoring verschilt per land, maar houdt meestal in dat je een werkvergunning regelt voor je werknemer. Als werkgever moet je doorgaans bewijzen dat een lokale werknemer de functie niet gemakkelijk kan invullen en dat de salarisgrenzen van de overheid worden gehaald. Zodra het is goedgekeurd, neemt jouw bedrijf de wettelijke verantwoordelijkheid voor de werkvergunning van de werknemer.

Verenigde Staten: Het H-1B visumproces

Om een werknemer te sponsoren onder het H-1B visumprogramma, moeten werkgevers een aanvraag indienen bij U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS). Het proces omvat meerdere stappen:

• Labor Condition Application (LCA). Werkgevers dienen een LCA in bij het Department of Labor, waarmee wordt verzekerd dat het aannemen van een buitenlandse werker geen negatieve impact heeft op Amerikaanse werknemers.

• Indienen van H-1B aanvraag. De werkgever dient formulier I-129 in bij USCIS nadat de LCA is goedgekeurd.

• Loterijselectie. Vanwege de grote vraag werkt het H-1B programma met een loterijsysteem, dat jaarlijks een beperkt aantal aanvragen kiest.

• Goedkeuring en uitgifte visum. Als de aanvraag wordt geselecteerd en goedgekeurd, kan de werknemer een H-1B visum aanvragen bij een Amerikaanse ambassade of consulaat.

Werkgevers moeten zich ook bewust zijn dat H-1B visa strenge loonvereisten en geldigheidsperiodes hebben. Ze duren meestal drie jaar, met de mogelijkheid tot verlenging.

Verenigd Koninkrijk: Skilled worker visum

Werkgevers in het VK moeten een sponsorlicentie verkrijgen voordat ze buitenlands talent aannemen. Het proces omvat enkele belangrijke stappen:

• Aanvraag voor sponsorlicentie. Bedrijven moeten legitimiteit en vermogen aantonen om aan immigratieregels te voldoen.

• Toewijzen van een Certificate of Sponsorship (CoS). Na het verkrijgen van de licentie wijst de werkgever een CoS toe aan de potentiële werknemer.

• Visumaanvraag. De werknemer vraagt het Skilled Worker visum aan met behulp van het CoS-referentienummer.

• Toezicht op naleving. Werkgevers moeten de status van werknemers volgen en wijzigingen rapporteren aan het UK Home Office.

De Britse overheid stelt ook minimale salarisdrempels vast die werkgevers moeten halen. Deze variëren per sector en industrie.

Canada: Het LMIA-proces

Voor de meeste werkvergunningen in Canada moeten werkgevers een Labor Market Impact Assessment (LMIA) verkrijgen. Dit bewijst dat er geen gekwalificeerde Canadese werknemers beschikbaar zijn. De stappen omvatten:

• Adverteren van de positie. Werkgevers moeten de rol voor een bepaalde periode adverteren om een lokaal tekort aan arbeidskrachten te bewijzen.

• Indienen van de LMIA-aanvraag. Als er geen lokale kandidaten voldoen, dient de werkgever een LMIA-aanvraag in bij Employment and Social Development Canada (ESDC).

• Goedkeuring en werkvergunningaanvraag. Na een positieve LMIA kan de werknemer een werkvergunning aanvragen.

• Visumverwerking en aanvang werk. Eenmaal goedgekeurd, kan de werknemer naar Canada verhuizen en beginnen met werken.

LMIA-aanvragen kunnen enkele weken duren om te verwerken. Werkgevers moeten voldoen aan strikte loon- en arbeidsvoorwaarden.

Australië: Temporary Skill Shortage (TSS) visum

Om een buitenlandse werknemer in Australië aan te nemen, moeten bedrijven gebruikmaken van het Temporary Skill Shortage (TSS) visumprogramma, dat omvat:

• Worden van een standaard werkgeversponsor. Werkgevers moeten zich registreren als goedgekeurde sponsor.

• Nominering van een positie. De rol moet op de goedgekeurde lijst van gespecificeerde beroepen staan.

• Visumaanvraag door de werknemer. Na nominatie vraagt de werknemer het visum aan.

• Naleving en voortdurende sponsorverplichtingen. Werkgevers moeten voldoen aan de arbeidswetten van Australië en wijzigingen in het visumstatus rapporteren.

Werkgevers moeten ook op de hoogte zijn van verschillende TSS-visumstromen, waaronder korte- en middellangetermijnopties. Deze bepalen hoelang de werknemer mag blijven.

Wat zijn de kosten van visa-sponsoring?

Visa-sponsoring brengt kosten met zich mee. Deze kunnen bestaan uit aanvraagkosten, juridische kosten en kosten voor naleving. De tarieven verschillen sterk per land. Bijvoorbeeld, in de VS kan het indienen van een H-1B visumaanvraag enkele duizenden dollars kosten, inclusief overheidskosten en juridische diensten. In het VK variëren sponsorlicenties van enkele honderden tot duizenden ponden, afhankelijk van de bedrijfsgrootte.

Naast de financiële kosten vereist visa-sponsoring ook administratieve inzet. Werkgevers moeten de vervaldatum van visa bijhouden en voldoen aan immigratiewetgeving. Soms bieden ze extra voordelen, zoals verhuisbijstand.

Sector-specifieke overwegingen voor visa-sponsoring

Bepaalde sectoren kennen unieke uitdagingen bij visa-sponsoring. Bijvoorbeeld:

Tech-sector

Veel landen bieden versnelde visa’s voor hooggekwalificeerde techwerkers, zoals het UK’s Global Talent Visa.

Gezondheidszorg

Aanvullende licenties en certificeringseisen kunnen van toepassing zijn, wat het proces complexer maakt.

Bouw en engineering

Werkgevers moeten vaak bewijzen dat specifieke vaardigheden in tekort zijn voordat ze goedkeuring krijgen.

Inzicht in sector-specifieke visa-paden kan bedrijven helpen om het wervingsproces te stroomlijnen en top talent efficiënter aan te trekken.

Alternatieve opties voor werkvergunningen

Visa-sponsoring is niet altijd de enige optie. Werkgevers moeten ook overwegen:

Afhankelijke visa

Als de partner van een werknemer al een werkvisum heeft, kunnen ze mogelijk zonder sponsoring werkvergunning krijgen.

Student-werkvergunningen

Veel landen staan internationale studenten toe om tijdens hun studie parttime te werken en na afstuderen over te stappen op een volwaardige werkvergunning.

Digital nomad visums

Sommige landen bieden visa voor remote workers, waardoor ze in een land kunnen wonen zonder een traditioneel werkgever-gesponsord visum nodig te hebben.

Deze alternatieven kunnen goedkoper en minder tijdrovend zijn dan volledige visa-sponsoring.

Wat als je zelf geen visa-sponsoring wilt regelen?

Het gebruik van een Employer of Record (EOR) kan een slimme oplossing zijn als het visa-proces te complex klinkt. Een EOR fungeert als officiële werkgever op papier. Zij regelen werkvergunningen, salarisadministratie en naleving, terwijl jouw bedrijf zich concentreert op de dagelijkse bedrijfsvoering. Dit is een uitstekende oplossing voor het aannemen van internationaal talent zonder een juridische entiteit op te zetten of immigratiebelemmeringen te moeten aangaan.

Visa-sponsoring

Visa-sponsoring kan een krachtig instrument zijn om wereldwijd talent aan te trekken en te behouden. Maar het brengt ook verantwoordelijkheden met zich mee. Het begrijpen van het proces, de kosten en de nalevingsvereisten helpt je weloverwogen te werk te gaan bij je aanname.

Als het zelf regelen van visa te ingewikkeld lijkt, kan samenwerken met een EOR het proces vereenvoudigen. Zo krijg je nog steeds toegang tot een divers talentenpool. Hoe dan ook, het ondersteunen van internationale aanstellingen kan jouw personeelsbestand versterken en de reputatie van je bedrijf als globale werkgever verbeteren.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt het proces van visa-sponsoring?

De duur hangt af van het land en het type visum. Sommige aanvragen duren een paar weken, andere, zoals het Amerikaanse H-1B visum, hebben een loterijsysteem en kunnen maanden in beslag nemen.

Kan een klein bedrijf de kosten van visa-sponsoring betalen?

Ja, maar de kosten variëren. Kleine bedrijven moeten mogelijk budgetteren voor overheidskosten, juridische ondersteuning en nalevingskosten. Een EOR gebruiken kan een kosteneffectief alternatief zijn.

Wat gebeurt er als het visum van een werknemer wordt geweigerd?

Als een visum wordt afgewezen, kunnen werkgevers in beroep gaan tegen de beslissing. Ze kunnen ook alternatieve werkvergunningopties onderzoeken, zoals afhankelijke visa, student-werkvergunningen of digital nomad visa.